Başkanlık Sistemi’nin tabiatı ile bizzat Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın siyasi tabiatı, seçim havası olsun olmasın her günün seçim kampanyası halinde geçmesini hem mümkün hem “mecbur” kılıyor. Seçime odaklılık; bu modelde önceliğinin “memleket meseleleri”nden önce siyasi kapışma olacağını düşünenlerin dahi tahmin edemeyeceği hacme ulaştı. Çünkü sistem gerçekte Başkanlık Sistemi bile değil ve herkesin açıkça söylediği gibi “tek adam yönetimi” ve de aynı zamanda bir protokolü bilinmeyen çok parçalı bir koalisyon modelidir. Görünürde siyasi istikrarın garanti altında olduğu ama uygulamada parçalı yapının hassas dengeler üzerinde özenle korunması gereken bir garip modelle yönetiliyoruz. Dengeler o kadar hassas ki; koalisyon ortaklarının ikili görüşmeleri hep “sürpriz” ve ne konuşulduğu asla açıklanmıyor.

Mevcut modelde aynı zamanda Cumhurbaşkanı’nın kesintisiz olarak koltukta kalması da sanki adı konulmamış bir mecburiyet haline gelmiş bulunuyor. Erdoğan şu an fiilen üçüncü dönemini sürüyor ve her yeni dönemde bir sonrakinde mutlaka göreve devam etmesini mecbur kılacak keskinlikte ve sertlikte icraatlara imza atıyor. Üstelik bunlar bir iktidarın ana görevi ve mesuliyeti olan alanlardaki icraatlar değildir. Yani, ekonomiyi, eğitimi, yargıyı, sanayiyi, tarımı yahut........

© Karar