Daraldığında insanın içi, bir ses arar. Derinden, yakıcı bir ses arar.

“Daha senden gayrı âşık mı yoktur / Nedir bu telaşın vay deli gönül.”

Ruhsatî’nin sesi, insanın içindeki tenha yere dokunur.

Âşık Ruhsatî (1835-1911), Sivas’ın Kangal ilçesine bağlı Deliktaş köyünden. Anadolu’nun içinden yükselen bir ses.

Asıl adı Mustafa’dır. Sonra Ruhsatî adıyla anılır.

O isimle, o nasiple konuşur:

“Vücudumda titreyen bu cana aklım yetmedi

Gönül verip sevdiğim canana aklım yetmedi

Bir gece menamda gördüm muhabbetin........

© Karar