Doruk Maden İşçilerinin eylemlerini nasıl okumalı?

Haklarını alamadıkları iddiasıyla Eskişehir’den yola çıktılar, Ankara’ya doğru yürümeye başladılar. Yer yer jandarma – polis çevirmelerinde yol kenarına oturup, Sarı baretleri ile tak tak yere vurmaları sembol oldu… Ankara’ya geldiler, polis kuşatmasına maruz kaldılar, günlerce parklarda sabahladılar… Usanmaları, yılmaları beklendi. “Tak tak” sesleri Ankara sokaklarında çınladı. Nihayet Ankara, yani “Devlet” duydu onları. “Gelin konuşalım” dendi. İşveren çağırıldı, üç bakan yardımcısının huzurunda – kefaletleri ile söz alındı. 15 gün içinde hakları ödenecekti.

15 gün geçti, patron “Param yok, ödeyemedim” dedi. Madenciler sarı baretleri ile yeniden yola çıktı.

Türkiye’de yüzlerce maden, binlerce maden işçisi ve o kadar da mağduriyet var. Ucuz işçilik, can güvenliği riski, şu bu… Sineye çekerseniz, ocaklarda kıvranır durur, çocuklarınızı öksüz, eşlerinizi dul bırakırsınız.

Doruk Madencilik işçileri, bir başka şeyi göze aldı. Coplanmayı, gaz sıkılmasını, yolların kesilmesini, tabanlarının şişmesini… Ankara seslerini duysun, “şu işverene bir şey desin” diye…

Haklar alınacaksa böyle alınır bu dünyada… Topraklarına, ağaçlarına sahip çıkan Akbelen kadınları, Karadeniz kadınları da onu yapmaya çalışıyorlar.

Gelelim siyasi muhalefete…

Türkiye’yi yönetenler, Cumhurbaşkanı ve İttifak ortağı ile, Özgür Özel’in muhalefet tarzından rahatsız. “Ankara’ya gel” çağrıları bu rahatsızlığın işareti.

Özgür Özel 18-19 Mart’tan beri bir başka şey yapıyor. O tarih, CHP’nin belediyelerde başlayıp, merkezi iktidara doğru yürüyen siyasi tırmanışının, Ekrem İmamoğlu’nun şahsında, yani onun diploma iptali ile, onun tutuklanması ile, binlerce yıllık hapis talebi ile, casusluk gibi, her insan için utanç suçlamasına maruz........

© Karar