“Allah dostu” ifadesi Kur’an’da yer alıyor. “Bilesiniz ki” diye başlar Kur’an ayetleri, sonra devam eder:

“Allah dostlarına asla korku yoktur; onlar üzüntü de çekmeyecekler.” (Yunus suresi,62)

Dahası da vardır, Allah buyurur:

“Onlar ki, iman etmişler ve takvâya ermişlerdir, Allah’a karşı gelmekten sakınmış olanlardır. işte onlara hem bu dünya hayatında hem de âhirette müjdeler olsun! Allah’ın sözlerinde değişme olmaz; (öyleyse) en büyük kazanç budur.” (Yunus suresi, 63,64)

Bunlar Allah’ın Zâtına “dost” olarak vasıflandırdığı insanın Kur’anca tarifi ve vadedilen ödüllerdir.

Kur’an tarif veriyor sadece, şahıslandırmıyor. Ama bu bizim, kimi insanları düşünce dünyalarına, hayat tarzlarına bakarak, “Allah dostu” olarak tanımamıza, tanımlamamıza mani değildir.

Bugün, burada, benim nazarımda “Allah dostu” olarak tanımlanabilecek güzel insanlardan birisinden bahsedeceğim.

Vefat etti o, dâr-ı bekâya göç etti. Çok sevdiği Mevlâsına kavuştu. 101 yaşındaydı. Güzel insandı.

Kemalettin Altıntaş Hoca’dan bahsediyorum. Üsküdar’ın manevi odaklarından.

Ahiret’ten bahsettiği her dafasında gözleri yaşarırdı. Ahiret’i onun kadar diri yaşayan, Allah’ın huzuruna çıkış tedirginliğini her daim yüreğinde hisseden başka insan? Vardır mutlaka ama........

© Karar