KOL KOLA BİR AN, KOPAN FIRTINA
Türk siyasetinin duayen isimlerini hatırlayın. Süleyman Demirel, Bülent Ecevit, Necmettin Erbakan, Alparslan Türkeş... Birbirinden oldukça farklı siyasi geleneklerin, keskin ideolojik ayrılıkların ve çetin mücadelelerin temsilcileriydiler. Doğu Perinçek gibi farklı siyasi çizgilerdeki isimleri de bu tabloya ekleyin. Aynı ülkenin geleceğine farklı pencerelerden bakıyor, birbirlerinin düşüncelerine zaman zaman en sert biçimde karşı çıkıyorlardı. Televizyon ekranlarında siyasi rakipler karşı karşıya gelir, moderatör süreyi belirler, görüşler kamuoyunun önünde tartışılırdı. Elbette o dönemlerin siyaseti de gerilimden, kutuplaşmadan ve ağır tartışmalardan uzak değildi. Ancak bütün bu ayrılıklara rağmen siyasi rakibin konuşulabilecek, tartışılabilecek bir muhatap olduğu anlayışının örnekleri vardı. Fikirlerin çatışması, insanların birbirleriyle bütün bağlarını koparmasını gerektirmiyordu.
Bugün ise birkaç saniyelik bir görüntü, siyasi kültürümüzün geldiği noktayı sorgulamamıza yetiyor. Cumhuriyet Bayramı'nda Anıtkabir'de Devlet Bahçeli merdivenlerden inerken dengesini kaybediyor, Müsavat Dervişoğlu koluna giriyor. Son derece doğal bir insani davranış, siyasi yorumların ve tartışmaların konusu hâline geliyor. İki siyasetçinin geçmişteki anlaşmazlıkları, bugünkü konumları ve aralarındaki görüş ayrılıkları üzerinden bir yardım hareketine anlamlar yükleniyor. Oysa insanın her davranışı siyasi bir tercihin, her yakınlığı ideolojik bir uzlaşmanın ifadesi değildir.
Yanan sobanın borusu yerinden çıktığında, kaynar su dolu demlik devrilmeye başladığında, masanın kenarındaki bardak düşmek üzereyken elimiz kendiliğinden uzanır. O birkaç saniyede hesap yapmayız. Elimizin yanacağını, üzerimize kaynar su dökülebileceğini düşünmeden düşeni tutmaya çalışırız. Yanımızdaki insan sendelediğinde de çoğu zaman aynı refleks devreye girer. Önce elimiz uzanır, ardından zihnimiz olup biteni değerlendirir. İnsani davranışların bir kısmı, siyasi kanaatlerimizin ve bilinçli tercihlerimizin öncesinde şekillenir. Bir insanın düşmesini engellemek için onun dünya görüşünü bilmeye ihtiyaç duymayız.
İnsanın insana uzattığı eli siyasi bir beyannameye dönüştürmek, siyaseti anlamaktan çok insanı unutmanın göstergesidir.
SİYASETİN SINIRI, İNSANLIĞIN BAŞLADIĞI YER
Demokratik kültürün temelinde yalnızca farklı düşüncelerin varlığı değil, o farklılıkların birbirini yok etmeden yaşayabilmesi bulunur. Siyaset teorisyeni Chantal Mouffe'un demokratik rekabet anlayışında dikkat çektiği rakip ile düşman arasındaki ayrım, tam da bu noktada önem kazanır. Rakip, düşüncelerine karşı çıktığınız fakat meşruiyetini kabul ettiğiniz kişidir. Düşman ise varlığı tehdit olarak görülen ve ortadan kaldırılması istenen taraftır. Bu........
