Pandemiyle birlikte hayatın dengesi altüst oldu. Sokaklar boşaldı, kapılar kapandı, insanlar birbirinden uzaklaştı. O günlerde “mesafe” bir tercih değil, bir zorunluluktu. Sevdiklerimizi korumak için uzak durduk, sarılmayı erteledik, bayramları sessiz geçirdik. Ama asıl mesele bugün başlıyor. Çünkü o günün mecburiyetleri, farkında olmadan bugünün alışkanlıklarına dönüştü. Artık kimse kapı çalmıyor. Bir telefon, bir mesaj çoğu zaman yeterli görülüyor. Ziyaretler azaldı, gönüller arasındaki mesafe ise sessizce büyüdü. Oysa bayram........

© Karadeniz'de sonnokta