FATMA HÜRRİYET KAPLAN’IN SÖZÜ: YA ADALET, YA HİÇ!
“Arkadaşlarımı arkada bırakamam, tahliyemi istemiyorum.” Bir cümle… İçinde vicdan var, dayanışma var, bir de insanın aklına takılan o büyük soru: Adalet herkese eşit mi?
Fatma Hürriyet Kaplan’ın bu sözleri üzerinde düşünmek gerekiyor. Çünkü sorun yalnızca bir tahliye talebi değildir. Sorun, insanın kendi özgürlüğüyle arkadaşlarının yaşadıklarını nasıl ilişkilendirdiğidir. Herkesin kendi kurtuluşunun peşine düştüğü, başkasının derdinin kolayca unutulduğu bir zamanda Kaplan, arkadaşları nı geride bırakmak istemediğini söylüyor.Bu sözün politik anlamı burada başlıyor.
Ama durun! Bir ülkede insanlar, kendi özgürlükleriyle arkadaşlarının kaderi arasında seçim yapmak zorunda hissediyorsa asıl konuşmamız gereken, dayanışmanın yanında hukukun ve adaletin durumudur. Çünkü özgürlük, kimsenin lütfu değildir. Adalet, birilerinin insafına bırakılamaz. Hukuk da kişiye, düşünceye veya siyasi kimliğe göre değişen bir terazinin adı olamaz.
Anayasa’nın 19. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 5.........
