Bu sorun aslında iki ayrı uç gibi görünen ama aynı zihinsel karanlıkta buluşan iki kafa yapısını anlatıyor. Biri kravatlı, yönetmelikli, “pedagojik hassasiyet” makyajlı; diğeri silahlı, dağdan konuşan, açıkça düşmanlığını ilan eden… Ama sonuç? Aynı yere çıkıyor.

Atatürk’ün resmini karnelerden kaldıran kafa, “tarafsızlık”, “çoğulculuk”, “yeni nesil” gibi süslü lafların arkasına saklanıyor. Sanki Atatürk bu ülkenin kurucusu değilmiş gibi… Sanki bu Cumhuriyet gökten düşmüş gibi… O resim sadece bir portre değil; laikliğin, bağımsızlığın, yurttaş olmanın, kul değil birey olmanın simgesi. Onu karneden silmek, hafızadan silme girişimidir. Sessizdir, sinsidir,........

© Karadeniz'de sonnokta