64 miljoen bestanden in een datakluis: niet alleen de inhoud, ook het stilzwijgen eromheen is een schandaal

De onthulling dat de Belastingdienst een afgeschermde “datakluis” met ten minste 64 miljoen ongesorteerde bestanden in beeld heeft, is niet zomaar de volgende administratieve misser in het toeslagendossier. Dit raakt de kern van de parlementaire controle, de rechtsbescherming van gedupeerden en de geloofwaardigheid van de overheid zelf. De Kamerbrief van 15 april 2026 bevestigt dat deze datakluis jarenlang niet is doorzocht bij informatieleveringen voor onder meer de PEFD, POK, FSV en andere informatieverzoeken. Ook staat erin dat eind 2025 is bevestigd dat zich in die kluis documenten bevonden die wél aan de PEFD geleverd hadden moeten worden, maar dat niet zijn gedaan.

Dan dringt zich onmiddellijk een vernietigende vraag op: wat heeft de Kamer niet gezien?Maar inmiddels is er een tweede vraag die minstens zo zwaar weegt: wie wist van het bestaan van die kluis en hield zijn mond?

Want zo’n kluis ontstaat niet vanzelf. Zo’n kluis blijft ook niet jarenlang buiten beeld zonder dat daar mensen van wisten. De Kamerbrief zegt zelf dat de datakluis in 2019 is ingericht omdat de Belastingdienst achterliep met het opschonen en vernietigen van gegevens onder de AVG en de Archiefwet. Diezelfde brief zegt ook dat de Kamer daar in 2019 al tweemaal over is geïnformeerd. En toch bleef deze informatiebron daarna buiten beeld bij cruciale zoekslagen in precies die dossiers waarin de onderste steen boven moest komen.

Formeel begon de POK pas op 2 juli........

© Joop