Nationalisatie van Tata Steel is niet in het belang van de burger

Dit is een eactie op het opiniestuk van Roel Berghuis, "Dient Tata India nog wel de belangen van de staalfabriek in IJmuiden?" (Joop, 22 augustus 2026)

Roel Berghuis stelt de juiste diagnose, maar schrijft het verkeerde medicijn voor. Ja, Tata India laat IJmuiden bungelen. Ja, de topmannen in Mumbai zijn drukker met hun onderlinge machtsstrijd en de schuldenlast van de holding dan met de toekomst van de Nederlandse staalfabriek. En ja, het schuiven van de schuld naar de Omgevingsdienst en "te strenge" Nederlandse milieueisen is stuitend. Maar de conclusie dat de Nederlandse staat daarom zeggenschap moet "veroveren" in de fabriek, is precies de verkeerde les uit deze geschiedenis.

Nationalisatie is geld storten in een bodemloze putDe hoogleraren economie Roel Beetsma en Sweder van Wijnbergen waarschuwden er al voor toen de miljardensteun voor het Heracless-plan op tafel lag: de businesscase voor een overheidsinjectie in Tata is uitermate zwak. De bodem blijft even vervuild, de saneringskosten worden alleen maar vooruitgeschoven, en garanties van Tata zijn niets waard. Bij behoud van werkgelegenheid niet, en bij bodemsanering al helemaal niet, omdat Tata India zich daar via een faillissement van de Nederlandse dochter eenvoudig aan kan onttrekken.

Hun verwijzing naar Fokker en de RSV-scheepswerf is geen retorische versiering, maar een patroon: staatssteun aan een structureel verlieslatend bedrijf leidt tot een stroom........

© Joop