Extreme rijkdom is geen probleem van te veel geld maar van te veel macht

Freelance projectmanager, ondernemer en auteur van Minder macht voor de miljardair!

Het superjacht van Tilman Joseph Fertitta afgemeerd in Venetië. De miljardair is door Trump tot ambassadeur benoemd.

We praten over de superrijken meestal alsof hun rijkdom vooral een geldprobleem is. De een bezit een miljoen, de ander honderd miljoen en een enkeling honderd miljard. Dat voelt oneerlijk en dus gaat de politieke discussie al snel over belasting: moeten de allerrijksten een, twee of drie procent van hun vermogen afdragen? Maar daarmee slaan we een belangrijkere vraag over: wat betekent het eigenlijk om honderd miljard te bezitten?

Iemand met honderd miljard koopt niet simpelweg meer huizen, auto's of vakanties. Niemand kan zoveel geld consumeren. Op een bepaald moment verandert geld daarom van karakter. Het wordt de mogelijkheid om bedrijven te kopen, concurrenten over te nemen, media te bezitten, nieuwe technologie te financieren, politieke lobby te betalen en enorme investeringen te sturen.

Extreme rijkdom is daarmee niet simpelweg extreem veel geld. Extreme rijkdom is extreme economische macht.

Macht stopt niet bij de grensJuist daar ontstaat het internationale probleem. We spreken over Amerikaanse, Franse of Nederlandse miljardairs alsof hun economische macht bij de landsgrens ophoudt, maar kapitaal heeft geen paspoort. Een Amerikaans technologiebedrijf kan bepalen hoe miljoenen Nederlanders communiceren en welke informatie zij te zien krijgen. Internationale investeerders kunnen Nederlandse bedrijven, woningen en infrastructuur kopen. Een kleine groep zeer vermogende aandeelhouders kan tegelijkertijd invloed hebben op technologie, energie, financiële markten, media en kunstmatige intelligentie in tientallen landen.

Extreme rijkdom in Amerika is daarom niet alleen een Amerikaans probleem. De economische macht die daar wordt........

© Joop