Maak van het UWV de verzekeraar voor werknemersrisico's
Maak van het UWV de verzekeraar voor werknemersrisico's
Jurist en sociaaleconoom
Het kabinet heeft de plannen voor beperking van hoogte en duur van de WW en WIA ingeslikt om daarmee ruimte voor onderhandelingen over een nieuw sociaal akkoord te creëren tussen kabinet, werkgevers en werknemers. Maar is het wel zo’n goed idee dat het kabinet meeonderhandeld?
Maandenlang dreigden de bezuinigingsplannen een splijtzwam in de huidige regeringscoalitie te vormen. Pro en de vakbonden waren eensgezind in hun verzet tegen de voorgenomen bezuinigingen. Volgens hen is er geen sprake van een structureel probleem bij de WW en de WIA. Zij erkennen weliswaar de grotere instroom in de WIA, maar wijten de oorzaken daarvan vooral aan administratieve en demografische factoren, waar werknemers nu eenmaal geen invloed op hebben. Ook het UWV deelt deze verklarende factoren. Het aantal oudere werknemers in het UWV-bestand neemt al jaren toe. En oudere werknemers lopen nu eenmaal meer risico om arbeidsongeschikt te raken. En doordat de wachttijd voor een keuring alsmaar langer wordt, besluit het UWV steeds vaker om alvast een voorschotuitkering te geven, waardoor deze mensen automatisch al in de WIA-cijfers meetellen.
Bij de WW geven de cijfers al helemaal geen aanleiding tot zorgen. Integendeel, de werkloosheid is nog altijd, met een percentage van net onder de vier, bijzonder laag te noemen. In de meeste gevallen betreft het schoolverlaters die een baan zoeken en mensen die bezig zijn met de overstap naar een andere baan. Dat werkgevers alles uit de kast willen halen om werklozen snel aan het werk te zetten is op zich begrijpelijk, maar gelet op de feiten beslist overbodig. Volgens het CBS is 35 tot 40 procent van de werkzoekenden al binnen 3 maanden elders aan de slag en nog eens 30 tot 35 procent lukt dat binnen 6 maanden. Oudere werknemers hebben na ontslag meer tijd nodig om een nieuwe baan te vinden, omdat ze door werkgevers dikwijls als te oud of te duur worden bevonden en soms ook extra bij- of omscholing nodig hebben. En niet in de laatste plaats geldt dat werkgevers, ondanks de krapte op de arbeidsmarkt, zich te vaak nog de luxe permitteren om te blijven zoeken naar het schaap met de vijf poten.
De voor de hand liggende vraag is daarom voor welk probleem de beoogde bezuinigingen op de WW en WIA een oplossing zouden moeten zijn. Zo beschouwd zouden de........
