U moet de groeten van Bijl hebben

Striptekenaar en schrijver

‘VAN DIT EN DAT EN VAN ALLES WAT’. “..Een geschikte titel, dacht ik, voor deze bundeling teksten uit haar nalatenschap”, zo schreef Berend Boudewijn in zijn inleiding. Dat werpt direct de verontrustende vraag op: Horen dergelijke privé-aantekeningen eigenlijk wel thuis in een ‘nalatenschap’? Is gedachtegoed wel te claimen door derden, als de schrijfster o.a. expliciet aan zichzelf schrijft; “..ja, ik schrijf het allemaal maar op, want later durf ik het mij nooit meer zo te herinneren”. Dit lijkt niet voor vreemde ogen bedoeld.

In hoeverre mag men iemands private zielenroerselen delen, en zeker als diegene deze in een dagboek heeft vastgelegd?

Dagboeken zijn vrijplaatsen, de aller-intiemste ruimte om eigen beslommeringen, verlangens en overpeinzingen op schrift te stellen voor niemand anders dan de eigenaar. Het is een papieren spiegel waarin men onbeschaamd en onbevreesd zichzelf kan zijn en nooit of te nimmer verantwoording aan de buitenwacht verschuldigd is.

Heft de dood van zo’n dagboekschrijver zijn of haar privacy op, en mogen ‘de erven’ die eventueel delen met derden? Publiceren zelfs..? Helemaal als het een publiek persoon betreft begeeft men zich hier op........

© Joop