Doodgewoon verzekerd?

Striptekenaar en schrijver

Gezeten in een Grand café converseren twee dames van rond de tachtig op nét te luide toon:“Heb jij nog wat deze week?”Nee, alleen m’n vaste boekenclub dinsdag, en vrijdag een begrafenis.”           

Zo triviaal kan de dood dus zijn. Hoe belangrijk en uniek men zichzelf ook beziet, voor ‘de ander’ bent u slechts een speldenprik op de agenda. Een moetje. Het zal wel om een ouder iemand gaan, maar toch. Bij zulke gelegenheden mompelt men gemakkelijk dat ”..hij/zij ook al *** oud was”. En dat is natuurlijk ook zo. Die berusting in het feit dat de dood nu eenmaal het einde markeert van een vreugdevol leven en dat wij daar niet al te emotioneel over moeten doen heeft zelfs een enigszins vergoeilijkend karakter.

We hollen allen naar het eind. De éen wat sneller dan de ander. Maak ervan wat je kan.

Levenswijsheden in een notendop, die uiteraard........

© Joop