De Haagse kanarie is gevlogen

Nederland is een kutland geworden, klonk het vanaf het podium. Uit het publiek stegen voorzichtig wat plukjes applaus op. Voor de rest van de toeschouwers was het misschien wat ongemakkelijk. Want ja, ons land is misschien wel een kutland. Maar dan toch een met paradijselijke trekjes.

Over die frictie gaat de voorstelling Gedeelde Grond waarin het acteursechtpaar Mouna Laroussi en Walid Benmbarek het stel Salma en Mounir speelt. De twee worstelen met de toekomst van hun gezin. Waar ligt die? In Nederland waar alles goed geregeld is, of toch in Marokko dat wellicht meer als thuis voelt? Hij wil weg, zij wil blijven. Het stuk is ingegeven door hun eigen ervaringen.

Toen de uitverkochte zaal van het theater in Hoofddorp na afloop leegliep, hoorde ik om me heen mensen zeggen dat het allemaal zo herkenbaar was. Dat verbaasde me niet. Mijn Argentijnse vader droomde ook altijd van terugkeren, al kon daar geen sprake van zijn. Als kind groeide ik daardoor wel op met het idee dat er buiten Nederland een betere wereld bestaat. Zo had ik er naar gekeken, inderdaad herkenning.

Ik praatte met mijn gezelschap na over de voorstelling, zoals dat gebruikelijk is. De opzet van het stuk, de dialogen, het acteerwerk, het decor, het verrassend diverse publiek. Hoe goed het is dat deze discussie, over thuis zijn en thuis voelen, naar het theater gebracht wordt. Dat is toch van oudsher de plek waar nieuwe ideeën geboren worden en zich hechten aan het publiek, mede omdat je er met elkaar zit, in plaats van........

© Joop