Vrede in Libanon vraagt meer dan het ontwapenen van Hezbollah

Marketing expert bij PUM in Den Haag, had hiervoor internationale rollen bij Philips Healthcare en Dell Technologies

Wie de afgelopen dagen de discussies op sociale media over een mogelijk vredesakkoord tussen Israël en Libanon heeft gevolgd, krijgt de indruk dat de meerderheid van de Libanezen staat te popelen om vrede met Israël te sluiten, zodat Hezbollah eindelijk ontwapend kan worden. Dat beeld is echter misleidend. Veel van de luidste stemmen op sociale media komen uit de rechtse christelijke hoek van Libanon. Een deel van hen voelt zich historisch en politiek nauw verbonden met het Westen en heeft al decennialang een pragmatische of zelfs openlijke relatie met Israël.

De bekendste christelijke politieke beweging, de Kataeb (Phalange), werd in 1936 opgericht door Pierre Gemayel en liet zich in haar beginjaren inspireren door de autoritaire massabewegingen die destijds in Europa opkwamen, waaronder die van Franco en Mussolini. Toen ik tijdens de burgeroorlog in Beiroet woonde, zag ik met eigen ogen hoe christelijke milities werden bewapend met onder andere Amerikaanse M16-geweren en Israëlische Uzi-machinepistolen. Hun samenwerking met Israël was geen geheim. Daardoor werden zij in de Arabische wereld soms zelfs de "Joden van de Arabische wereld" genoemd.

Het doet mij pijn dit te schrijven, omdat ik verschillende Libanese christelijke vrienden heb die ik zeer respecteer. Maar tegelijkertijd heb ik ook ervaren dat sommige christelijke politieke stromingen weinig verbondenheid voelen met de sjiitische, soennitische, druzen- en Palestijnse gemeenschappen van Libanon. De meest tragische illustratie van hun samenwerking met Israël was de slachting in de Palestijnse vluchtelingenkampen Sabra en Shatila in september 1982. Nadat het Israëlische leger West-Beiroet had omsingeld, kregen christelijke Phalangistische milities toegang tot de kampen. Gedurende ongeveer twee dagen werden meer dan duizend Palestijnse vluchtelingen en Libanese burgers gedood, waaronder veel vrouwen, kinderen en ouderen.

Sabra en Shatila vormen tot op de dag van vandaag een pijnlijk........

© Joop