Türkiye’de ‘siyasi tutsaklık’ için dava dosyalarının sağlam kanıtlara, güçlü iddianamelere ihtiyacı yok, yargı sopasının harekete geçmesi yetiyor. Hele bir de arkada ‘işbirlikçiler’ varsa iş daha da kolaylaşıyor. Siyasi davalar artık, ‘Suç yok ceza var’ mottosuyla yürüyor sadece bu da yetmiyor, yargı süreci büyük ölçüde kişiyi ‘psikolojik olarak yıldırma ve çökertme’ amacı da güdüyor.

Mahkeme heyeti ‘tahliye’ diyor, insanlar seviniyor ama bir bakıyorsunuz son kertede alelacele oluşturulmuş bir başka dosyadan yine hücreye gönderiliyor. Misal, Şenol Aslanoğlu’na yapılan zulüm nedir, adamı ev hapsine gönder sonra onu da kaldır ve sonra yine tutukla!.. Hangi psikoloji buna dayanır?

Soyer bu psikolojik........

© İz Gazete