Ağrı’ya Dönüş kitabımdan beri Ağrı Dağı’nın zirvesine çıkmayı kafasına takmış olan keşişin hikayesini sık sık hatırlıyorum..

Bana sanki, onun bin küsur yıl önce yaşadıklarını bir daha, bir daha, bir daha yaşıyormuşuz gibi geliyor…

Hatırlatayım: Bu keşiş, Nusaybinli Yakup. zirveye tırmanıp Nuh’un gemisini bulmanın ve oradan bir parça koparmanın hayaliyle yaşarmış. Etrafındakiler ona bunu yapmasının mümkün olmadığını, boş yere uğraşmamasını ve hayatını tehlikeye atmamasını söylerlermiş. Ama Nusaybinli Yakup rüyasından vazgeçmezmiş. İlle o oraya ulaşacak!

Sonunda bir sabah yola çıkmış, gün boyu kan ter içinde tırmanmış. Zirveye epey yaklaşmış. “Az kaldı, biraz dinleneyim,” deyip oturmuş, ayaklarını uzatmış…. Ve uyuyakalmış.

Bir süre sonra uyandığında bir de ne görsün: Dağın eteklerinde. tırmanmaya başladığı noktada değil mi!

Haydii, yeniden yola koyulmuş. Ama yine yarı yolda yorulup yine uyuyakalmış. Ve yine uyandığında kendisini başladığı noktada bulmuş!

Pes etmiyor, dağın eteklerinde her uyanışında, yeniden şevkle........

© İz Gazete