Bir milletin geleceği gençleridir. Gençlerin geleceği ise önlerine konulan hedeflere, ideallere ve örnek aldıkları şahsiyetlere bağlıdır. Çünkü gençler sadece nasihat almaz; gördüklerini benimser, hayran olduklarını taklit eder, değer verdiği insanlara benzemeye çalışır. Peki, bugün gençler kimi örnek alıyor?

Bir zamanlar toplumun önünde öğretmenler, bilim insanları, sanatçılar, düşünürler, devlet adamları ve gönül insanları vardı. Gençler, gözlerinin önünde bilgiyle, emekle ve ahlakla yükselen insanlar bulunuyorlardı. Bugün ise manzara oldukça farklı. Televizyon ekranlarında, sosyal medya platformlarında ve dijital mecralarda gençlerin karşısına çıkarılan kişilerin önemli bir bölümü; bilgisiyle değil görünüşüyle, üretimiyle değil tüketimiyle, karakteriyle değil popülerliğiyle öne çıkarılmaktadır. Başarı kavramı da sessiz sedasız değiştirilmiştir. Eskiden başarı; alın teri, bilgi, emek ve topluma fayda üretmekle ölçülürdü. Bugün ise takipçi sayısı, gösteriş, tüketim alışkanlıkları ve gündemde kalma becerisi başarı olarak sunulmaktadır.

Peki, bu dönüşüm kendiliğinden mi gerçekleşti? Elbette hayır. Çünkü küresel tüketim düzeni; sorgulayan, araştıran ve düşünen bireylerden çok, tüketen, özendiren ve yönlendirilen bireyleri tercih ediyor. Düşünen insanı ikna etmek zordur; sorgulamayan insanı ise yönlendirmek kolaydır. Bu nedenle gençlerin önlerinden gerçek rol modeller birer birer çekildi. Bilim insanlarının sesi kısıldı. Kitapların yerini kısa videolar aldı. Üreten insanların yerini görünür olmayı başaran şarlatanlar, bilginin yerini algı, hakikatin yerini reklam aldı. Oysa bir milleti ayakta tutan sadece teknoloji değildir; ahlaktır, karakterdir, şahsiyettir, milli........

© İstiklal