Türk olmakla her gün gurur naraları atmıyor ya da bunu bir üstünlük vesilesi saymıyorum. Aynı şekilde, inancımı da bir kimlik kartı gibi öne çıkarmıyor; ibadetlerimi kendi iç dünyamda yaşamaya gayret ediyorum. Ne kimliğimi ne de dinimi bir araç olarak kullanmak, bunlar üzerinden kendime bir alan açmak gibi bir arzum var.

Herhangi bir ideolojinin ya da katı bir kabilecilik anlayışının fanatiği olmadığınızda, dünyaya ve insanlara çok daha geniş bir açıdan bakabiliyorsunuz. O zaman objektif kalmak, rasyonel düşünebilmek mümkün oluyor. Zira bir kitleye, inanca ya da ırka aidiyeti tek varoluş amacı yapıp bunun arkasına sığınmak; maalesef zamanla kendi dışındaki tüm farklılıklara, uluslara ve inançlara karşı bir nefret söylemi doğuruyor. Nefret söylemi ise doğası gereği şiddeti besler. Bugün sadece sözel düzeyde kalan bu sert söylemler, bu anlayıştaki insanların........

© İstiklal