Ο ΠΑΟΚ κάθε φορά που κατεβαίνει κάτω από τα Τέμπη αισθάνεται πιο άνετα κι απ’ το σπίτι του. Γράφει ο Σωτήρης Μήλιος… Κάποτε, όχι πολύ παλιά, ένα διπλό στην Αθήνα θα ανέβαζε κόσμο σε μηχανάκια, σε αμάξια ό,τι ώρα κι αν ήταν, θα έφερνε υποδοχή στο αεροδρόμιο της Μίκρας.

Τώρα, πια, έφτασε να είναι σαν μία συνηθισμένη μέρα στην δουλειά.

Φτάσαμε πια στο σημείο, κάθε μη διπλό στην Αθήνα να φέρνει νεύρα, μούτρα, θυμό, σκληρή κριτική!

Παλιότερα, ήταν ένα σαρκαστικό, περιπαικτικό ευφυολόγημα, αυτών που τον χτυπούσαν ειρωνικά στην πλάτη: το κόμπλεξ που πιάνει τον ΠΑΟΚ κάθε φορά που περνάει τα διόδια των Τεμπών.

Τώρα, πια το χαρτί γύρισε. Οι ρόλοι αντιστράφηκαν.

Ο φόβος κυριεύει πια τον εκάστοτε οικοδεσπότη, όταν φιλοξενεί αυτόν που περνάει από τα διόδια των Τεμπών.

Σε λιγότερο από τέσσερις μήνες, η πολεμική μηχανή του Ραζβάν Λουτσέσκου έκανε τρία γήπεδα να αδειάσουν πρόωρα, να σιγήσουν, να παραδεχθούν την ανωτερότητα της.

Πρώτα η ΑΕΚ, μετά ο Ολυμπιακός, έπειτα ο Παναθηναϊκός.

Το κοντέρ έγραψε τρία διπλά. Τα τέρματα ήταν μηδέν – πέντε!

Η ανωτερότητα του ΠΑΟΚ στο γρασίδι σοκαριστική!

Αυτού του ΠΑΟΚ του Λουτσέσκου, που ως ποδοσφαιρική ύβρη κατηγορήθηκε πέρσι ότι τάχαμου δεν κερδίζει ντέρμπι.

Παλιά, κάθε διπλό ερχόταν, με ιδρώτα, με αίμα, με καρδιοχτύπι. Το ταμπούρι σε κάποιες στιγμές ήταν απαραίητο.

Τώρα, έρχεται με έλεγχο, ηρεμία, κυριαρχία, χαμηλούς παλμούς.

Ο Ολυμπιακός έκανε την πρώτη του καθαρή ευκαιρία στις καθυστερήσεις και με το σκορ ήδη στο 0-2.

Ο Παναθηναϊκός τελείωσε ημιτελικού κυπέλλου στο σπίτι του με 5 τελικές όλες κι όλες και XGoals 0,17.

Οι δύο μοναδικές του στιγμές ήρθαν από ένα 60άρι βολέ του τερματοφύλακα και μία σχεδόν απονενοημένη γυριστή ψηλοκρεμαστή κεφαλιά.

Διαβάστε περισσότερα εδώ…

© iNPAOK