Pisao sam juče o manipulaciji masama. Tehnika poznata još iz antičkih vremena. Cilj je promena vlasti, urušavanje države, društvenih vrednosti i institucija, osvajanje teritorija i resursnih bogatstava za račun stranih centara moći i multinacionalnih kompanija vezanih za njih.

I setio sam se jedne od najupečatljivijih sekvenci iz kultnog filma "Kabare", snimljenog daleke 1972. godine. Mladi, plavokosi član Hitlerjugenda peva u bašti seoskog restorana u predvečerje Drugog svetskog rata. Pesma "Sutrašnjica pripada meni" počinje kao narodna melodija o prirodi, ali se ubrzo transformiše u preteću nacističku himnu. Jedan po jedan gost iz restorana, od najmlađeg deteta do najstarijeg čoveka, ustaju, pridružuju se pevanju i na kraju – svi do jednoga podižu ruku u nacistički pozdrav. Scena koja pokazuje kako se vešto manipuliše masama.

Scena koja objašnjava kako se nacizam nezadrživo uvlačio u život običnih Nemaca. Sličnosti za obojenom revolucijom u Srbiji? Stvaranje neprijatelja, proizvodnja ugroženosti svakog pojedinca i svake porodice. Kreiranje straha. Korišćenje laži i izmišljotina kao efikasnog oružja. Zahtevi za lustraciju, za eliminisanje svakog političkog protivnika, svakog neistomišljenika.

Srpski unutrašnji i spoljašnji neprijatelji su jasno utvrdili da je Aleksandar Vučić glavna prepreka njihovim geopolitičkim interesima. Zato se predsednik već godinu dana dehumanizuje. Propagandistički luksemburški mediji svakodnevno se upinju da dokažu da on nije čovek. Da je zlo. I zato su neopisiva mržnja i nasilje prema njemu normalna i poželjna reakcija.

Mržnja, bezumlje, zlo i licemerje sipaju se i prema Srbiji i srpskom narodu. Nemilosrdno i bez prestanka, i iz same Srbije i iz regiona, bez obzira na to ko su konkretni izvođači radova.

Poslanica Demokratske partije socijalista Nela........

© Informer