Henry Kissinger, "İsrail'in dış politikası yoktur, yalnızca iç politikası vardır" şeklindeki meşhur sözünü, ABD dışişleri bakanı olarak görev yaptığı sırada Yom Kippur Savaşı'nın ardından bölgede barışı sağlamaya çalışırken söylemişti. Yarım asırdan daha uzun bir süre önce sarf edilmiş bu söz, bugün her zamankinden daha anlamlı görünüyor.

Bu söz, İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu'nun, Hamas'la Donald Trump'ın Barış Kurulu arasında yapılan ve ABD başkanının büyük önem atfettiği 15 maddelik Gazze barış planını kamuoyu önünde kesin bir dille neden reddettiğini açıklamayı kesinlikle kolaylaştırıyor.

Netanyahu'nun "Gerekirse en yakın dostlarımıza karşı bile dik durabiliriz ve bunu nasıl yapacağımızı biliyoruz" şeklindeki açıklaması, İsrail başbakanının mevcut öncelikleri hakkında pek şüpheye yer bırakmıyor. Trump'la iyi ilişkiler sürdürmeye büyük önem veriyor ancak bu önem, 27 Ekim'de yapılacak ve uzun kariyerinin en kritik sınavlarından biri olacak seçimi kazanmaya verdiği önem kadar büyük değil.

Netanyahu'nun sonunda boyun eğdiği baskının büyük kısmı, iktidarda kalmak için desteğini korumaya ihtiyaç duyduğu tabanın parçası olan kendi radikal sağcı koalisyon müttefiklerinden geldi. Öte yandan yıl sonuna kadar İsrail'in başbakanı olabilecek emekli general Gadi Eisenkot'tan da dikkat çekici derecede sert bir eleştiri geldi. Eisenkot anlaşmanın ilk kez duyurulduğu 31 Temmuz'da, "[Netanyahu] siyasi zayıflığı nedeniyle savaş hedeflerine ulaşmadan teslim oldu" demişti.

Bu bölüm, konuyla ilgili referans noktalarını içerir. (Related Nodes field)

Trump'ın, Netanyahu'nun bu meydan okuyan tavrına şu ana kadar daha sert tepki vermemesi şaşırtıcı. Acaba seçim öncesinde zayıf durumdaki bir dostuna zarar vermek istemiyor olabilir mi? Post-Netanyahu bir İsrail ihtimalinin ufukta belirdiğine dair işaretlerin farkında olduğu kesin.

ABD başkanlarının en kaprislisi olan Trump'ın niyetlerini analiz etmek her zaman zor. Ancak İran savaşı (Netanyahu'nun Trump'ı savaşı başlatmaya ikna etmesinde........

© Independent Türkçe