Dijital ekranların piksellerle örülü dünyasında, bazen en büyük büyünün en basit nesnelerde saklı olduğunu unutuyoruz.

Bir parça kumaş, iki düğme ve bir elin hareketi… İşte karşımızda bir kukla! Modern dünyanın karmaşası içinde “demode” gibi görünse de “KUKLA SANATI”, aslında çocuk ruhunun en saf ve en kadim dostlarından biridir. Unutulmaya yüz tutmuş, bu miras, sadece bir seyirlik oyun değil, bir çocuğun hayal dünyasına açılan en samimi en içten kapıdır.

Kukla Sanatının çocuk gelişimindeki yeri, “cansız bir nesneye can üflemek, duygu yüklemek” üzerine kuruludur.

Bir çocuk, iplerle ya da eldivenle hareket ettirilen o figürün aslında “gerçek” olmadığını bilse de, onunla kurduğu bağ tamamen gerçektir. Bu durum, çocuğun soyut düşünme yeteneğini geliştirir. Karagöz ile Hacivat’ın atışmalarında gizli olan o toplumsal zekâ, İbiş’in saflığındaki........

© Hürses