Biz çocuklara Sanatı anlatıyoruz. Peki hiç onların gözünden sanata bakmayı denedik mi?

Bir çocuğa Sanatı mı anlatıyoruz, yoksa onun Sanatı kendi gözleriyle görmesine gerçekten fırsat mı veriyoruz?

Çocuklara Sanatı anlatırken çoğu zaman bizim bildiğimiz yerden konuşuyoruz galiba değil mi…

Doğrusunu gösteriyor, neye nasıl bakması gerektiğini söylüyor, ne hissetmesi gerektiğini anlatıyoruz. Sadece kendimiz konuşuyoruz çocuklarımızda dinliyor.

Oysa belki de bir an durup çocuğun ne gördüğünü, ne düşündüğünü ve ne hissettiğini sormanız gerekmiyor mu?

Belki de çocuğun Sanata baktığı yerde bizim göremediğimiz bambaşka bir dünyaları vardır. Biz onlara bir şey anlatmaya çalışırken, o çoktan kendi dünyasında başka şey görmüş, başka bir şey düşünmüş olamaz mı? O zaman neden önce onu dinlemeyelim? Belki de önce ona kulak vermek, ne düşündüğünü ve ne hissettiğini sormak gerekir.

Peki, bir an durup çocuğa "Sen ne düşünüyorsun çocuğum? Ne hissediyorsun?" diye sormaya ne........

© Hürses