Türk sporu, yıllardır bir laboratuvar titizliğiyle işlenen planlı bir başarı grafiği yerine, adeta bozkırın ortasında kendi kendine açan nadide çiçeklerin hikayesini anlatıyor. Biz buna "başarı" diyoruz, oysa bu kelimenin ardında sistemsizliğin getirdiği devasa bir yalnızlık yatıyor. Kurumsal Akıl Değil Şahsi İnat Bir ülkede sporun gelişmişlik düzeyi, o ülkenin en yetenekli çocuğunu bulup çıkarmasıyla değil; en sıradan çocuğuna ne kadar spor yaptırabildiğiyle ölçülür. Bizde ise durum tam tersi. Biz, sistemin dışına taşan, ailesinin traktörünü satıp onu antrenmana götürdüğü, hocasının maaşından arttırıp ayakkabı aldığı mucize çocukları alkışlıyoruz. Mete Gazoz’un oku, Busenaz’ın yumruğu, bir sistemin meyvesi değil; bir inadın zaferidir. Oysa spor, bireylerin kahramanlığına bırakılamayacak kadar ciddi bir........

© Hür Haber