Dünya, son yıllarda barıştan çok “kriz yönetimiyle ayakta kalma” döneminden geçiyor. Savaşlar, vekâlet çatışmaları, tehditkâr lider söylemleri ve kontrolsüz güç gösterileri artık istisna değil, neredeyse yeni normal. Bu ortamda küresel siyasetin en büyük sorunu, barışı tesis edecek ahlâkî liderlikten çok, savaşı tetikleme potansiyeli yüksek aktörlerin dizginlenememesi. Tam da bu noktada, kulağa ilk anda absürt gelse de üzerinde düşünülmesi gereken bir önerim var. Donald Trump’a Nobel Barış Ödülünü verin. Ciddi olalım. Trump, siyasal karakteri itibarıyla öngörülemez, dili itibarıyla kışkırtıcı ve güç kullanımını pazarlık unsuru olarak seven bir lider profili çizdi. İran’dan Çin’e, NATO’dan Orta Doğu’ya kadar hemen her dosyada “sertlik” ile “kişisel şov” arasında gidip gelen bir tarz sergiledi. Böyle bir aktörün yeniden küresel sistemin merkezine oturması, dünyayı barışa değil, sürekli bir gerginlik eşiğine mahkûm etme riskini barındırıyor. Ancak tam da bu yüzden, Trump gibi liderler için klasik diplomatik uyarılar, uluslararası hukuk hatırlatmaları ya da müttefik........

© Hür Fikirler