Bazı tarihler vardır; üzerinden yıllar geçse de sadece takvimde bir gün olarak kalmaz. Onlar, bir milletin hafızasına kazınan kırılma noktalarıdır. 15 Temmuz da Türkiye için böyle bir tarihtir. O gece yaşananlar, demokratik düzeni silah zoruyla değiştirmeye yönelik bir girişim olarak tarihe geçti. Darbeler, kim tarafından, hangi gerekçeyle ve kime karşı yapılırsa yapılsın; ortak bir gerçeği temsil eder: Halkın iradesinin zor kullanılarak gasp edilmeye çalışılması.

Liberal düşüncenin en temel ilkelerinden biri, siyasal iktidarın meşruiyetini sandıktan almasıdır. İktidarlar seçimle gelir, seçimle gider. Beğenmediğimiz hükümetlerin alternatifi tanklar değil, sandıklardır. Çünkü özgürlüğün temeli, bireyin iradesine duyulan saygıdır. 15 Temmuz bize bir kez daha gösterdi ki, demokrasi kusursuz olmayabilir; ancak onu silahla değiştirmeye çalışmanın bedeli her zaman çok ağırdır. Darbeler yalnızca hükümetleri hedef almaz. Hukuku yaralar, ekonomiyi sarsar, yatırımcı güvenini zedeler, toplumu kutuplaştırır ve en önemlisi insanların geleceğe olan inancını zayıflatır.

Türkiye, yakın tarihinde darbelerin ekonomik ve sosyal maliyetini defalarca yaşamış bir........

© Hür Fikirler