Türkiye öğrenci ve öğretmeni için ağlıyor
Daha önce Avrupa’dan, İskandinav ülkelerinden ve Amerika’dan gelen okul saldırısı haberlerini duyduğumuzda, iletişim çağının kaçınılmaz etkisiyle benzer acıların bir gün bizim ülkemizde de yaşanabileceğini düşünmek gerekirdi. Ne yazık ki o gün geldi; iki gün içinde Şanlıurfa ve Kahramanmaraş’ta hepimizi derinden sarsan olaylar yaşadık.
14 Nisan’da Şanlıurfa’nın Siverek ilçesinde eski bir öğrencinin liseye düzenlediği silahlı saldırıda 16 kişi yaralandı. 15 Nisan’da ise Kahramanmaraş’ın Onikişubat ilçesindeki Ayser Çalık Ortaokulu’nda düzenlenen saldırıda bir öğretmen ve sekiz öğrenci hayatını kaybetti, yirmiye yakın öğrenci yaralandı. Yaralılardan üçünün durumunun ağır olduğu bildirildi. Saldırganın olay yerinde ölü bulunması ve evinde yapılan aramalarda saldırının önceden planlandığını gösteren bulgulara ulaşılması, yaşanan vahşetin boyutunu daha da ağırlaştırdı.
Bu acı tablo yalnızca ülkemize özgü değil. 28 Şubat’ta İran’ın güneyindeki Minab kentinde bir ilkokula düzenlenen füze saldırısında, aralarında çok sayıda çocuğun da bulunduğu 165 kişi hayatını kaybetti. Savaşın, zulmün ve ölümün coğrafyası yok. Nedenleri farklı olsa da sonuç değişmiyor: Çocuklar ölüyor, aileler........
