Güçlü bir ilk çerçeve, ancak “tavsiye” ile yükümlülüğün sınırı her yerde açık değil

Türkiye Barolar Birliği, avukatların yapay zekâ kullanımında mesleki sır, kişisel veriler, doğrulama, insan denetimi ve müvekkil haklarına ilişkin kapsamlı bir tavsiye rehberi yayımladı. Uluslararası örneklerle karşılaştırıldığında rehber özellikle veri güvenliği ve büro içi yönetişimde ayrıntılı bir çerçeve sunuyor. Ancak yapay zekâ teknolojisinin 2026'da ulaştığı ajan sistemleri, yeni siber saldırılar ve yapay zekâya özgü çıkar çatışmaları gibi bazı başlıkların şimdiden ikinci sürümü gerektirebileceği görülüyor.

ANKARA, 28 Ağustos 2026 — Türkiye Barolar Birliği (TBB), yapay zekâ araçlarının avukatlık faaliyetlerinde kullanımına ilişkin mesleki sınırları belirlemeyi amaçlayan “Avukatlar İçin Yapay Zekâ Kullanımı Tavsiye Rehberi”ni bugün internet sitesinde yayımladı ve rehberi meslektaşlara SMS ile duyurdu.

TBB Bilişim ve Teknoloji Hukuku Komisyonu tarafından hazırlanan metnin temel ilkesi, avukatın yapay zekâdan yararlanabileceği ancak mesleki sırrı, kişisel verilerin korunmasını, müvekkil menfaatini, nihai hukuki muhakemeyi ve mesleki sorumluluğu hiçbir aşamada yapay zekâya devredemeyeceği biçiminde özetleniyor. Rehber, 14-15 Şubat'ta Ankara'da düzenlenen Yapay Zekâ ve Avukatlık Çalıştayı'nın çalışmalarına dayanıyor.

Ancak rehberin geçmişi bugünkü duyurudan daha eski. TBB, 15 Haziran'da yaptığı duyuruda rehberin 20 Haziran'daki “Yapay Zekâ ve Avukatlık Çalıştayı Sonuç Paneli”nde kamuoyu ve meslektaşlarla paylaşılacağını açıklamıştı. Bu nedenle 28 Ağustos gelişmesi, çalışmanın ilk kez ortaya çıkmasından çok resmî yayın ve yaygınlaştırma aşaması niteliğinde.

Dört basamaklı risk modeli

Rehber, yapay zekâ kullanımını tek bir yasak veya izin rejimine bağlamak yerine dört kategoriye ayırıyor. Genel mevzuat araştırması, anonim konu planlaması ve kamuya açık metinlerin özetlenmesi “serbest yardımcı kullanım”; dilekçe veya sözleşmenin ilk iskeletinin hazırlanması, anonimleştirilmiş belge özeti ve içtihat ön elemesi “sınırlı ve kontrollü kullanım” kabul ediliyor.

Hassas veri içeren dosya incelemeleri, dava ve icra evrakı, sağlık, adli sicil ve vergi bilgileri, ticari sırlar ve stratejik müzakere belgeleri ise kapalı sistem, KVKK denetimi, erişim sınırlandırması ve kayıt tutulması gibi özel güvencelere bağlanıyor. Rehber ayrıca müvekkil verilerinin güvencesiz genel amaçlı sistemlere aktarılmasından insan denetimi olmaksızın hukuki karar verilmesine kadar bir dizi kullanımı yasak veya mesleğin niteliğiyle bağdaşmaz kabul ediyor.

Metnin güçlü taraflarından biri, “ChatGPT'ye gizli belge yüklemeyin” düzeyindeki genel uyarılarla yetinmemesi. Avukatın kullanacağı sistem bakımından veri lokasyonu, yurt dışına aktarım, alt veri işleyenler, model eğitiminde yeniden kullanım, log kayıtları, silme imkânı, çok faktörlü kimlik doğrulama, sızma testleri ve veri işleyen sözleşmelerinin incelenmesini istiyor. Hassas dosyalarda verinin doğrudan modele verilmesi yerine, büro denetimindeki bir bilgi deposundan gerektiğinde veri çeken RAG benzeri sistemlere ve mümkün olduğunda büro içi veya kapalı sistemlere yöneliyor.

Bu yönüyle TBB metni, yalnız etik ilkeleri sıralayan kısa baro açıklamalarından daha ileri gidiyor. Büro içi yapay zekâ politikası, onaylı araç listesi, yetki matrisi, olay müdahalesi, tedarikçi inceleme soruları, müvekkil sözleşmesine konulabilecek örnek hüküm ve hatta yapay zekâ kaynaklı zararların mesleki sorumluluk sigortasında nasıl ele alınması gerektiği ayrı başlıklarda inceleniyor.

Ücret konusunda da açık bir çizgi var: Yapay zekânın kazandırdığı süre, avukat tarafından fiilen harcanmış çalışma süresiymiş gibi faturalandırılamayacak; büronun genel yapay zekâ ve teknoloji giderleri de önceden anlaşılmadıkça ayrıca müvekkile yüklenemeyecek. Buna karşılık yapay zekâ kullanılmış olması, verilen hukuki hizmetin değerini kendiliğinden düşürmeyecek.

En önemli hukuki ayrım burada ortaya çıkıyor. Rehberin son bölümünde açıkça, “Bu Rehber, yayım tarihinden itibaren tavsiye niteliğinde esas alınır” deniliyor. Dolayısıyla metni, bugün itibarıyla bağımsız ve yeni bir disiplin normu veya Avukatlık Kanunu'na eklenmiş yeni bir yükümlülük gibi değerlendirmek mümkün görünmüyor. Rehberin kendisi de “salt yapay zekâ kullanımı”nın disiplin yaptırımı sebebi sayılmaması, değerlendirmede somut ihlal, zarar, kusur, veri güvenliği ihlali veya mesleki özen eksikliğinin esas alınması gerektiğini söylüyor.

Bu, rehberde yazılanların hukuken önemsiz olduğu anlamına gelmiyor. Avukatlık Kanunu'nun 34. maddesi avukatlara görevlerini özen ve doğrulukla yerine getirme ve TBB tarafından belirlenen meslek kurallarına uyma yükümlülüğü getiriyor. Mesleki sır bakımından Kanun'un 36. maddesi ve TBB Meslek Kuralları da yapay zekâdan bağımsız olarak uygulanmaya devam ediyor. TBB'nin mevcut disiplin kararları, sır saklama veya mesleki özen ihlallerinin zaten disiplin yaptırımı doğurabildiğini gösteriyor.

Bu nedenle yapay zekâya gerçek bir dava dosyasındaki gizli bilgileri hukuka aykırı biçimde aktaran veya uydurma bir içtihadı kontrol etmeden mahkemeye sunan avukatın sorumluluğunun kaynağı esasen rehber olmayacak; rehberden önce de var olan sır saklama, özen, doğruluk, veri koruma veya yargı merciine karşı dürüstlük yükümlülükleri olacak.

Bununla birlikte rehber başka bir işleve sahip olabilir. Bir disiplin kurulunun veya mahkemenin ileride “makul ve özenli bir avukat 2026 yılında yapay zekâ kullanırken hangi önlemleri almalıydı?” sorusuyla karşılaşması hâlinde, TBB'nin kendi yayımladığı rehberin mesleki özen standardının yorumlanmasında başvurulan kaynaklardan biri hâline gelmesi şaşırtıcı olmayacaktır. Bu, bugün için rehberde yazılan her tavsiyenin disiplin kuralı olduğu anlamına gelmez; ancak soft law niteliğindeki bir belgenin zamanla özen standardını somutlaştırması ihtimalidir.

Burada metnin geliştirilmesi gereken önemli bir nokta bulunuyor. Rehber bir yandan “tavsiye” olduğunu ilan ederken diğer yandan bazı hükümlerde “zorunludur”, “kullanılamaz” ve “sunamaz” gibi ifadeler kullanıyor. Örneğin........

© Hukuki Haber