Çalışma hayatının son yıllarda en hızlı değişen alanlarından biri, kuşkusuz çalışma yeridir. Özellikle pandemi sonrasında yaygınlaşan hibrit çalışma, birçok işyerinde geçici bir çözüm olmaktan çıkarak kalıcı bir çalışma modeline dönüşmüştür.

Bu fiilî dönüşümün mevzuattaki karşılığı ise giderek daha belirgin hale gelmektedir.

25 Eylül 2026 tarihli ve 33381 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Uzaktan Çalışma Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılması Hakkında Yönetmelik ile Uzaktan Çalışma Yönetmeliğinin çalışma süresini düzenleyen 9. maddesine yeni bir fıkra eklenmiştir.

Düzenleme yalnızca bir fıkradan ibarettir. Ancak bu kısa hüküm; iş sözleşmesinin içeriğinden işverenin yönetim hakkına, çalışma sürelerinden fazla çalışma uyuşmazlıklarına kadar uzanan önemli hukuki sonuçlar doğurmaya elverişlidir.

Düzenlemenin Hukuki Niteliği ve Getirdiği Yenilik

Yeni düzenlemenin hukuki etkisini doğru değerlendirebilmek için öncelikle mevcut düzenleme ile getirilen yenilik arasındaki ayrımın ortaya konulması gerekir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 14. maddesinde uzaktan çalışma, işçinin iş görme edimini evinde veya teknolojik iletişim araçlarıyla işyeri dışında yerine getirmesine dayalı yazılı iş ilişkisi olarak düzenlenmiştir. Uzaktan Çalışma Yönetmeliğinde ise “uzaktan çalışan”, iş görme ediminin tamamını veya bir kısmını uzaktan çalışarak yerine getiren işçi olarak tanımlanmaktadır.

Bu nedenle iş görme ediminin bir bölümünün uzaktan yerine getirilmesi hukuk sistemimiz açısından yeni değildir.

25 Eylül 2026 tarihli değişikliğin getirdiği esas yenilik; işyerinde çalışma ile uzaktan çalışmanın birlikte yürütüldüğü modelin açıkça düzenlenmesi ve bu çalışma biçiminde işyerinde ve uzaktan çalışılacak günler ile çalışma saatlerinin iş sözleşmesinde belirlenmesinin öngörülmesidir.

Dolayısıyla düzenlemenin önemi, hibrit çalışmayı ilk kez mümkün hale getirmesinden değil; uygulamada yaygınlaşmış olan bu çalışma modelinin sözleşmesel çerçevesini daha açık ve belirli hale getirmesinden kaynaklanmaktadır.

Yeni Hüküm Ne Getiriyor?

Yönetmeliğin 9. maddesine eklenen hüküm uyarınca iş görme ediminin bir kısmının işyerinde, bir kısmının uzaktan çalışma usulüyle yerine getirilmesi kararlaştırılabilecektir.

Bu durumda işçinin işyerinde çalışacağı günler, uzaktan çalışacağı günler ve çalışma saatleri iş sözleşmesinde belirlenecektir.

Aslında yeni düzenlemenin hukuki ağırlığı tam da “iş sözleşmesinde belirlenir” ifadesinde toplanmaktadır.

Çünkü hibrit çalışma düzeninin sözleşmede belirlenmesi, konuyu yalnızca işverenin günlük organizasyon ve yönetim alanına ilişkin bir mesele olmaktan çıkarıp iş ilişkisinin sözleşmesel boyutuna taşımaktadır.

Mevcut İş Sözleşmeleri Açısından Değerlendirme

Uzaktan Çalışma Yönetmeliği, uzaktan çalışmaya ilişkin iş sözleşmelerinin yazılı şekilde yapılmasını zaten öngörmektedir.

Sözleşmede işin tanımı ve yapılma şeklinin yanı sıra işin süresi ve yeri, ücret ve ücretin ödenmesine ilişkin hususlar, işveren tarafından sağlanan iş araçları ve ekipman, iletişim yöntemi ile genel ve özel çalışma şartlarına ilişkin hükümlerin bulunması gerekmektedir.

Yönetmeliğin 9. maddesinin önceki halinde de uzaktan çalışmanın yapılacağı zaman aralığı ve süresinin iş sözleşmesinde belirtilmesi........

© Hukuki Haber