Fethiye–Kaş kıyı hattında deniz millî parkı ilan edilmesi, Türkiye’nin kendi kıyılarına bitişik deniz alanları üzerindeki çevresel, idari ve egemenlik yetkilerini kullanmasının doğal sonucudur. Bu işlem, Türkiye’nin herhangi bir devletin ülkesine müdahale etmesi anlamına gelmediği gibi, Türkiye’nin kendi kıyı coğrafyasını, deniz çevresini ve deniz kaynaklarını koruma iradesinin açık bir tezahürüdür.

Yüklenen Resmî Gazete belgelerinde, 16 Ağustos 2026 tarihli ve 33342 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan, 15 Ağustos 2026 tarihli Cumhurbaşkanı kararları ile 11626 ve 11627 karar numaralı işlemlerin bulunduğu görülmektedir. Kararların tam gerekçe, koordinat ve uygulama hükümleri yüklenen içerikte yer almamakla birlikte, Fethiye–Kaş deniz alanının koruma statüsüne alınması Türkiye bakımından son derece önemli bir hukuki ve stratejik sonuç doğurmaktadır.

Türkiye’nin temel tezi açıktır: Türkiye, kendi kıyılarına bitişik deniz alanlarında doğal çevreyi koruma, deniz faaliyetlerini düzenleme ve kamu düzenini sağlama yetkisine sahiptir. Bu yetkinin kullanılması, Yunanistan’ın Meis Adası üzerinden Türkiye kıyılarının deniz alanlarını aşırı ölçüde sınırlama iddiasını kabul ettiği anlamına gelmez. Aksine bu karar, Türkiye’nin bölgedeki fiilî, coğrafi ve hukuki konumunu koruma iradesini ortaya koymaktadır.

Fethiye–Kaş hattı, Türkiye ana karasının doğal uzantısı niteliğindeki uzun kıyı şeridinin bir parçasıdır. Meis Adası ise Türkiye ana karasına son derece yakın bulunan, Yunanistan ana karasından ise uzak bir ada oluşumudur. Böyle bir coğrafyada küçük bir ada oluşumuna, Türkiye’nin geniş anakara kıyısının deniz alanlarını bütünüyle kesecek ölçüde sonuç tanınması, hakkaniyet ve orantılılık ilkeleriyle bağdaşmaz.

Türkiye’nin Kendi Kıyılarına Bitişik Deniz Alanlarında Düzenleme Yetkisi Bulunmaktadır

Bir kıyı devletinin kendi kıyılarına bitişik deniz alanlarını koruması ve düzenlemesi, devlet egemenliğinin ve kamu yararının olağan bir sonucudur. Türkiye’nin Fethiye–Kaş kıyı hattında deniz millî parkı ilan etmesi, bu yetkinin çevre koruma amacıyla kullanılmasıdır.

Deniz millî parkı statüsü;

• deniz kirliliğinin önlenmesi,

• deniz canlılarının ve hassas habitatların korunması,

• deniz çayırlarının muhafaza edilmesi,

• kontrolsüz demirleme faaliyetlerinin sınırlandırılması,

• kıyı yapılaşmasının denetlenmesi,

• balıkçılık kaynaklarının sürdürülebilir kullanılması,

• turizm faaliyetlerinin planlanması,

• deniz güvenliğinin ve kamu düzeninin sağlanması

gibi meşru amaçlara hizmet eder.

Bu amaçların hiçbiri, doğası gereği Yunanistan’a veya Meis Adası’na yönelik bir saldırı olarak nitelendirilemez. Türkiye’nin düzenlemesi, belirli bir ülke vatandaşını hedef alan ayrımcı bir işlem değil; Türkiye’nin yetki alanında bulunan deniz çevresini korumaya yönelik genel bir kamu hukuku tedbiridir.

Türkiye’nin bu noktadaki hukuki savunması güçlüdür. Zira çevrenin korunması, yalnızca devletlerin takdirine bırakılmış siyasi bir tercih değil, aynı zamanda kıyı devletinin yerine getirmesi gereken kamu yararı görevlerinden biridir. Türkiye, kendi kıyılarına yakın deniz alanlarında ekolojik bütünlüğü korumakla hem kendi vatandaşlarının ortak menfaatini hem de bölgesel deniz çevresinin korunmasını gözetmektedir.

Bu nedenle Fethiye–Kaş Deniz Millî Parkı kararı, Türkiye’nin egemenlik iddiasını genişletmeye yönelik keyfî bir işlem olarak değil, mevcut yetki alanlarında çevre ve deniz yönetimi görevini yerine getiren hukuki bir düzenleme olarak değerlendirilmelidir.

Kararın Resmî Gazete’de Yayımlanması Hukuki İradenin Açık Göstergesidir

Yüklenen belgelerde yer alan bilgiler, kararların Cumhurbaşkanı kararı niteliğinde olduğunu göstermektedir. Belgelerde 16 Ağustos 2026 tarihli Resmî Gazete, 33342 sayısı ve 15 Ağustos 2026 tarihli 11626 ve 11627 karar numaraları yer almaktadır.

Bu durum, Fethiye–Kaş deniz alanına ilişkin düzenlemenin münferit bir idari uygulama veya yerel nitelikte bir işlem olmadığını; devletin en üst düzeydeki yürütme iradesiyle alınmış, ülke çapında hukuki sonuç doğuran resmî bir karar niteliği taşıdığını ortaya koymaktadır.

Resmî Gazete’de yayımlanan bir Cumhurbaşkanı kararı, kamu makamlarının bölgedeki çevre koruma, deniz yönetimi ve faaliyet düzenleme iradesini açık biçimde ortaya koyar. Türkiye’nin bu kararla yaptığı şey, belirsiz veya örtülü bir müdahale değil; resmî, alenî ve denetlenebilir bir hukuki düzen kurmaktır.

Bu bakımdan Türkiye’nin tutumu, Yunanistan’ın iddia edebileceği şekilde “fiilî oldu-bitti” oluşturma çabası olarak gösterilemez. Aksine Türkiye, kararını kendi hukuk düzeni içinde, yetkili makam aracılığıyla ve Resmî Gazete’de yayımlayarak tesis etmiştir. Hukuk devletinin gereği olan aleniyet, resmîlik ve öngörülebilirlik şartları bu yönüyle yerine getirilmiştir.

Türkiye’nin ayrıca kararın koordinatlarını, koruma amaçlarını ve uygulama esaslarını yayımlaması, uluslararası kamuoyu bakımından da şeffaflık sağlayacaktır. Böyle bir şeffaflık, kararın Yunanistan’a karşı gizli veya örtülü bir deniz ablukası olduğu yönündeki siyasi iddiaları zayıflatacaktır.

Meis Adası Türkiye’nin Deniz Alanlarını Bütünüyle Kesemez

Türkiye’nin haklılık tezinin en güçlü dayanaklarından biri, Meis Adası’nın coğrafi konumudur. Meis, Anadolu kıyılarına birkaç kilometre mesafede bulunan küçük bir ada oluşumudur. Buna karşılık Yunanistan ana karası ile Meis arasındaki mesafe çok daha uzaktır.

Bu coğrafi gerçeklik, deniz sınırlandırmasında göz ardı edilemeyecek niteliktedir. Bir ada, sırf bir devlete ait olduğu için karşısındaki büyük anakaranın deniz alanlarını sınırsız biçimde kesemez. Ada oluşumlarının deniz yetki alanlarına etkisi değerlendirilirken yalnızca aidiyet meselesine değil, coğrafyanın bütünü, karşılıklı kıyıların konumu, kıyı uzunlukları ve ortaya çıkacak sonucun hakkaniyete uygun olup olmadığına bakılması gerekir.

Meis’e tam veya neredeyse tam etki tanınması hâlinde, Türkiye’nin Antalya ve Muğla kıyıları boyunca uzanan geniş anakara sahili deniz yönünden olağan dışı biçimde daralacaktır. Böyle bir sonuç, küçük bir ada oluşumunun, kendisinden çok daha büyük bir........

© Hukuki Haber