Yeşim Hanım merhaba; buraya yazmak zorunda kalacak noktaya geldim çünkü artık durum çok açık. Erkek arkadaşımın annesi beni kesinlikle istemiyor. Bu bir his değil; açık tavır, net duruş. Bu evliliğe kadın asla onay vermiyor ve bunu saklama gereği bile duymuyor. Erkek arkadaşıma “Ben varken o evlilik olmaz”, “Evlenirsen artık anneni yok say” gibi cümleler kuruyor. Mesele beni sevmemesi değil aslında doğrudan bir taraf seçmeye hatta kendi tarafını seçmeye zorlaması. Bizim ilişkimiz bir anne-oğul restleşmesinin ortasında kalmış durumda. Erkek arkadaşım beni sevdiğini söylüyor ama annesinin bu baskısı karşısında net bir duruş sergileyemiyor. Ben daha evlenmeden dışlandığım, yok sayıldığım, savaşmak zorunda bırakıldığım bir hayata doğru mu gidiyorum? Bir insan evleneceği kadını ailesine karşı savunamıyorsa, bu ilişki evlilik yükünü taşır mı emin değilim. Ne yapmam gerektiğini gerçekten bilmiyorum. Erkek arkadaşımı çok seviyorum ama ömür boyu böyle bir kayınvalide ile uğraşabilir miyim? Sevgimiz bu kadar şeyin üstesinden gelebilir mi ya da gelse bile saygımız kalacak mı? Daha çok her iki taraf birbirine girecek ve sonucu çok kötü olacakmış gibi geliyor. Ne yapmam lazım, siz olsanız ne yapardınız?

Merhaba sevgili okurlar, size de merhaba sevgili okurum; hayatta seçimini net yapamayan ortada duran birine asla güvenmeyeceksiniz. Bu tarz kişilere bakarsanız acizdirler. Aciz olduklarından bunu kapatmak için bahane ve yalana başvururlar. Aslında bana sorduğunuz sorunun cevabı ayan beyan ortada olsa da insan sevince çözüm arayışı içinde olup kaybetmemek için sorunlar yumağına göğsünü gerebilir. Sonuç ne olur derseniz? Hüsran. Hasbelkader sevgiliniz annesini ikna etti diye düşünelim o zaman da dertlerinizin hiç bitmeyeceği bir mücadele silsilesine başlamış olursunuz… İnanın hiç değmez… Yazık edersiniz kendinize. Gençsiniz yeni bir şansınız olabilir bu gerçeği bir kenarda tutun. Sevgiliniz annesine........

© HTHayat