“Biz nasıl bu hale geldik?” sorusu, benim günlük yaşamımın açık sekmelerinden biridir. Kırmızı ışıkta geçen birini mi gördüm? Hemen bu sekmeye geçerim, ister istemez. Sonra ipi çekmeye başlarım. Zaman geriye doğru sarar. Saygısızlık, dürtüsellik, kuralsızlık ilk ne zaman başladı? Hep vardı ama son zamanlarda çoğaldı mı? Toplumda norm haline gelmesi, ilk duyarsızlık belirtileri ne zaman görülmeye başladı? Doktorun hastalığın nedenine inmesi gibi, düşünür dururum. Bazı doktorlar nedene hiç inmez. Belirtileri hafifletecek ilacı doğruca reçete eder. İlaç, belirtileri ortadan kaldırır. Hastalığın nedenleri ise altta yatmaya devam eder.

Soruyorum; bizim toplumun hastalığı nedir?

Bütüncül sağlık gözüyle bakarsak, tek bir hastalık mı var yoksa sistemdeki bozulma, tüm organları mı etkiliyor?

Sanırım cevabı hepimiz biliyoruz.

Peki, bir hasta, hastalığını bile bile örneğin sigara içmeye devam ediyorsa, doktorlar ona “bırak” dediği halde “amaan!” diyerek devam ediyorsa, bu boşvermişlik, hasta olmaya devam etmek istemesinden midir? Yoksa umutsuzluktan, sorumluluk almak istememekten ya da büyük bir yorgunluk ve bıkkınlıktan mıdır? Hastalık yok, hasta var demişler. Biz de hem tarihi hem coğrafyası ile dünyadaki hiçbir toplum ile karşılaştırılamayacak, benzersiz bir toplumuz. O zaman kendi kendimizin doktoru olacağız. Başka çare görünmüyor. Düşünmeye başlayalım ve gelelim duyarsızlığa...

Duyarsızlık, sonuçlardan biri. Gidelim bir önceki adıma. Umursamazlık. "Nasıl olsa bir şey olmuyor. Nasıl olsa başkaları da yapıyor. Nasıl olsa cezası yok."

İnsanların otokontrol ve vicdan sahibi olması için dış etken mi gerekiyor? Etki-tepki olmadan da otokontrol geliştirilemiyor mu?

Otokontrol demişken, duyarlılıkları ve disiplinleriyle dünyanın örnek gösterdiği Japon toplumuna bakalım.

Toplum yaşamının en basit konularından biriyle başlayalım. Eh, ne de olsa hastalıklar, çöpten yayılan mikroplarla da ortaya çıkıyor. O zaman bu örnekten gitmek mantıksız görünmüyor.

Geçtiğimiz günlerde, maçtan sonra stadyumda çöp toplayan Japon taraftarların görüntüleri herkesi şaşırttı. “Şov yapıyorlar” diyen bile oldu. Bunun bendeki tercümesi “ben bu konudaki yetersizliğimle yüzleşemiyorum ve sorumluluk sahibi bir yetişkini........

© HTHayat