menu_open Columnists
We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close

Kusursuzluğun bedelini çocukluğuyla ödeyen Michael Jackson: Bir dünya starına üzülmek… 18 Mayıs 2026

29 0
18.05.2026

Bu hafta vizyondaki Michael Jackson filmini izlemeye gittim. Uzun zamandır özellikle eğitim, çocuk gelişimi ve disiplin anlayışı üzerine düşündüren filmleri köşe yazılarımda değerlendirmek istiyordum. Michael Jackson filmi de bunun için çok güçlü bir başlangıç oldu benim için. Çünkü çocukluğumdan beri Michael Jackson hayranıyım. Onun parlayan ışığı, dünya starı olması hep ilgimi çekti. Tüm çocukluğumda, hatta gençliğimde onun ne kadar güzel, ne kadar mutlu bir hayat yaşadığını düşündüm. Sahnedeki enerjisi, milyonları peşinden sürükleyen karizması, alkışlar, konserler, ihtişam… Bunların hepsi dışarıdan bakıldığında kusursuz görünüyordu.

Durgun suda süzülen ördeklere dışarıdan bakınca ne kadar mükemmel ve sakin olduklarını görürüz ama suyun altında ayaklarını çılgınca ne çok çırptığını ne kadar yorulduklarını göremeyiz. Michael Jackson’ın hayatı da biraz böyleymiş. Tüm dünya onun ışığını izlerken kimse o ışığın Jackson’un kendi hayatında hangi karanlıklara sebep olarak parladığını görememiş.

Ahmet Kaya şarkısında: “Siz benim neler çektiğimi nereden bileceksiniz?” der ya , işte filmi izlerken benim aklıma tam olarak bu sözler geldi.

Çünkü Michael Jackson sahnede bir efsaneydi. Ancak perde arkasında çocukluğunu yaşayamamış, babasının ve belki de tüm dünyanın kendisine çocukluk borcu olan zavallı bir çocuk varmış aslında.

Hem onun hayatını yıllardır az çok bildiğimden hem de filmi izlerken şunu daha derinden hissettim: Daha küçücük yaşta ailesinin, özellikle de babasının hırslarına kurban edilmiş bir çocuk vardı karşımda. Oyun oynaması gereken yaşlarda saatler süren provalar, sıkı ve ölçüsüz disiplin, hata yapma korkusu, bitmek bilmeyen çalışmalar…

Düşünsenize, birçok çocuk arkadaşlarıyla sokakta koşarken o, sahnede kusursuz olmak zorunda.

“Dünyaya bir kez bakarız, çocuklukta.

Geri kalanı hatıradır.” der Louise Glück.

Ama maalesef Michael Jackson dünyaya çocukluğuna da tam anlamıyla bakamadı. Çünkü onun çocukluğu, babasının hırslarının gölgesinde geçti; oyunla, sokakla, arkadaşlarıyla değil, sahnelerle,........

© HalkTV