Amerikan emperyalizminin, ''küçük savaşlarla büyük zaferler kazanmak'' taktiği...
Amerikan emperyalizminin 50 yıl öncelerdeki başkanlarından ve ABD'nin uzun vâdeli siyasetleri açısından stratejik bir kafa yapısına sahib olduğu söylenen ve rakipleri tarafından 'Üçkağıtçı Dick' lakabıyla anılan Richard Nixon, ölümünden önce kendisiyle yapılan bir röportajda, geleceğin Amerikan siyasetçilerine, 'Amerika'nın, büyük savaşlara girmeksizin; küçük savaşlardan büyük zaferler elde etmek stratejisine ağırlık vermesi gerektiğini' tavsiye ediyordu.
Trump'ın bu tavsiyeye USA diplomasisinin sımsıkı sarıldığı anlaşılıyor..
Hele de bugün devamlı konuşan ve birbirini tutmayan, kendi içinde derin çelişkilerle dolu açıklamaları bulunan bir 'Trump'ları var ki, insan hayret ediyor. Çünkü, bugün yaptığı bir konuşmanın dünlerdeki bir konuşmasıyla yüzde yüze yakın derecede çelişebileceği ve yarınlarda da bugün söylediklerinin tam tersini söyleyebileceği, gayet tabiî bir durum olarak algılanabiliyor artık..
Bu durum, sadece Tump için de sözkonusu değil..
Nitekim, Amerikan Kongresi'nin itibarlı üyelerinden sayılan ve Trump'la da aynı partiden, 'Cumhuriyetçi'lerden olan Lindsey Graham isimli senatörün söz ve davranışlarına o kadar yansımış ki, Trump'a, bir kaç hafta önce, "Kharg Adası'nı al!" demişken, şimdi, ABD'nin "Kharg Adası'nı almaması gerektiğini" söyleyebiliyor..
Bu duruma dikkati çeken ABD'li siyasî yorumcu Tucker Carlson da, dün, New York Times'a yaptığı açıklamada ABD Başkanı Trump'ın İran Savaşı'nda 'bağımsız bir başkan' olarak hareket edemediğini, İsrail rejimi başbakanı Netenyahu'nun 'rehine'si olduğunu söylüyor ve 'Trump'ın egemen bir karar verici olmaktan çok, bir 'rehine' olduğunu ve bunu kendi isteği dışında yaptığını düşünüyorum ve 'bunu sadece Trump'ın 28 Şubat'ta savaşı başlatmasından değil, aynı zamanda savaştan kaçamamasından da biliyoruz. (...) İsrail, İranlılar da dahil olmak üzere herkesin dikkatini çekmek amacıyla tasarlanmış bir şekilde, Lübnan'da sivilleri öldürmeye başladı. İsrail'in bu hamlesinin amacı, müzakere yoluyla bir çözümden söz edilmesine son vermek ve İran yok edilip kaosa sürüklenene kadar devam etmektir ki, bu da İsrail'in hedefidir. (...) Trump, 'Müzakere yoluyla bir çözüm istiyorum' demişken; İsrail onun bu eğilimini durdurdu. Trump, Netanyahu'yu kamuoyu önünde eleştirmeyi bile reddetti. Bu, bir adamın diğerini tamamen kontrol etmesidir ve bu 'rehine' olmaktır ve alınmaktır.' diyordu.
Böyle itirazlar, az olsa bile Amerikan Kongresi'nden de yükselebiliyor. Ama, gücetaparlığın son kertesinde yaşayan ABD toplumunda bu gibi sözleri işitebilecek dinleyecek ve anlayabilecek bir kamuoyu var mıdır?
Nitekim, Trump, bu gibi durumlarda, yaptığı 1-2 manevra ile, Amerikan ekonomisinde geniş kitleleri ümitlendiren zafer ve zenginlik beyanlarıyla mest edebiliyor.
Son olarak, "İranlılar görüşmek isterse bizi arayabilirler. Biliyorsunuz, güzel ve güvenli irtibat hatlarımız var" diyen Trump, 'İran yönetiminde "bölünme" yaşandığı' iddialarını sürdürürken; "İranlı liderler çok tuhaf; bazen kiminle muhatap olduğunuzu hiç bilemiyorsunuz.........
