12 Eylül mültecisi bir ailenin kızı. Annesi darbe gecesi sekiz aylık hamileydi; sendikacı anne-baba aynı trende ayrı kompartımanlara binip Türkiye’den çıktı. Münih’te iltica beklerken üç kişi tek odada yaşadı.

Elif Eralp 1981’de orada doğdu.

Aile Dortmund’dan sonraHamburg’a yerleşti. Elif, hukuk okudu, sığınma dosyalarının içinde büyüdü, sonra Berlin-Kreuzberg’de kiralık bir evde, iki çocuklu bir hayatın içinde siyaset yaptı.

Sandık onu birinci çıkardı ama Rotes Rathaus (Berlin’in Kırmızı Belediye Sarayı) hâlâ boş.

Pazar gecesi Die Linke (Sol Parti) yüzde 25,7 ile sandıktan birinci çıktı; SPD ve Yeşiller masaya şartlarla oturacak. Zentralrat der Juden (Almanya Yahudiler Merkez Konseyi) Başkanı Josef Schuster daha şimdiden “bu partiyle belediyeye girmeyin” dedi, İsrail’in Berlin Büyükelçisi Ron Prosor da aynı endişeyi dile getirdi. Yani Eralp’in zaferi aritmetikle sabit ama iktidar hâlâ pazarlık masasında.

SIĞINDIĞI ÜLKENİN TABULARINA DİL UZATAN GÖÇMEN

Klasik göçmen öyküsünde çocuklar geldikleri ülkenin izini silikleştirir, gittikleri yerin tabusuna yaklaşmaz, sisteme yaslanır. Eralp’i özel yapan bunun tersini yapması. “Aman kimseyi ürkütmeyelim” koridoruna girmedi o. Netanyahu’nun uluslararası hukuk önünde hesap vermesini savundu; Gazze’deki yıkım karşısında Alman siyasetinin sessizliğini, Berlin polisinin Filistin gösterilerine müdahalesini sert biçimde gündeme........

© Habertürk