“Bu akşam rave akşamı ona göre giyin!” bir yandan bu cümlenin tam olarak ne anlama geldiğini anlamaya çabalarken, bir yandan da kafamın içinden daha karmaşık gardırobumun içine bakıyorum, boş boş... Birkaç saat sonra ‘tekno müzik’ festivali Sonar’a gideceğiz; Özü kıyafetlerimde ‘rave vibe’ olması gerektiğini söylüyor. Ve ben bu ‘vibe’ın nasıl bir şey olduğuyla ilgili hiçbir şey bilmiyorum. Daha fenası gardırobumdaki kıyafetlerin bu kadar sıkıcı olduğunu da bilmiyordum! Gömlekler, pantolonlar, kazaklar, hırkalardan bir vibe alıyordum ama doğrusu kıyafetlerimin de benim gibi ‘rave vibe’ını daha önce hiç duymadıkları her hallerinden belli oluyordu. Kafamın içindeki ses, konsere gelenlerin çoğunluğunun 20’li yaşlarında olacağını, onların yanında dedeleri gibi görünmemek için günün ‘moda’ uygun giyinmem gerektiğini söylüyordu. Sonuçta çağımız ‘kim olduğun’ değil ‘nasıl göründüğün’ün önemli olduğu bir çağ... Askıda ifadesiz bir şekilde asılı duran kıyafetlerimin ‘sıkıcı’ göründüğünü söylemiştim, gerçekten ben de bu kadar sıkıcı mıydım? 50’lerimin ortasında, bir ‘rave akşamı’nda kendimle ilgili keşfedeceğim bir şey olmamalıydı bu ama işte oldu... İki gömlek üç kazak, birkaç pantolonun yanında gardırobumdaki askıda sıkıcılığımla yüz yüze geldim...

Birkaç saat sonra ‘tekno müzik’ festivali Sonar’a gideceğiz; Özü kıyafetlerimde ‘rave vibe’ olması gerektiğini söylüyor. Ve ben bu ‘vibe’ın nasıl bir şey olduğuyla ilgili hiçbir şey bilmiyorum. Daha fenası gardırobumdaki kıyafetlerin bu kadar sıkıcı olduğunu da bilmiyordum! Gömlekler, pantolonlar, kazaklar, hırkalardan bir vibe alıyordum ama doğrusu kıyafetlerimin de benim gibi ‘rave vibe’ını daha önce hiç duymadıkları her hallerinden........

© Habertürk