Türkiye’nin dış politikasını anlamak için çoğu zaman da cevabını bildiği halde yıllardır aynı soruyu soranlar vardı.

Türkiye Batı’dan uzaklaşıyor mu? Türkiye Doğu blokuna mı yaklaşıyor? Türkiye’nin ekseni mi kayıyor?

Özellikle AK Parti iktidara geldikten sonra toplumun bir kesimin bilinçaltına pompalanan bir korkunun ilk hedefi bu alan oldu. Öyle ya, Cumhuriyet devrimleri bir Batılılaşma projesiydi ve tarih boyunca da bunu tehdit ettiği düşünülen siyasi hareketler gerek darbe gerekse başka yollarla ortadan kaldırıldı.

Ama geçtiğimiz 25 yılın sonunda Türkiye’nin gerçekliğini artık kabullenmek durumunda kaldılar ve bu yersiz korkuların Türkiye’nin alanını daralttığını, yönünü kaybettiğini kendileri de gördüler. Türkiye kendi hikayesini yazıyordu ve bu hikayenin lideri olan Cumhurbaşkanı Erdoğan son derece kararlı bir şekilde bu hikayeyi yazdı.

Hepimizin malumu olduğu üzere karşımızdaki dünya, Türkiye’nin bir tarafını seçmek zorunda olduğu eski dünya değil artık. Türkiye NATO masasında ağırlığını korurken, hatta etkisini gün geçtikçe artırırken Şanghay İşbirliği Örgütü’ne tam üyeliği konuşabiliyor. Aynı zamanda Suudi Arabistan ve Pakistan’la yeni bir savunma mimarisi üzerine çalışabiliyor; Washington’la, Moskova’yla, Pekin’le, Körfez’le ve gerektiğinde Tahran’la konuşmayı sürdürebiliyor.

Bu tabloya bakıp hemen bir eksen kayması tartışması açmak artık çocukça. Böylesine karmaşık bir pozisyonlanmayı açıklamak için daha farklı sorular sorulması gerekiyor.

Mesela bunlardan biri şu olabilir: Ya kayan Türkiye’nin ekseni değilse? Ya dünyanın ekseni........

© Habertürk