Gözünü yediğim Ankaralılar, nörüyonuz bakam? ​Geçen gün “Şöyle Bilkent, Şehir Hastanesi taraflarına bir geçeyim” dedim, Kızılay’dan dolmuşa atladım. Yanıma bir abi oturdu. Ama abim dolmuşa değil, sanki bağlama kursunun deposuna oturmuş! Sırtında devasa bir kılıf, elinde mızrap, parmaklarda yüzükler… Belli ki gece pavyonda bağlamayı inletmiş, gündüzün hayrına eve dönüyor.

​Bizim şoför abi de teypte hafiften bir bozlak açmış, arabayı süzüyor. Arkadan dolmuşa yeni binen bir teyzemiz şoföre seslendi:

– “Oğlum, Kalp Damar Cerrahisi’nin önünde indirebilir misin la? Yüreğimde bir sıkışma var!”

​Sırtında bağlaması olan abi bir........

© Haberton