Gardaşım, bu sosyete milleti bir derdi oldu mu hemen “Psikoloğuma gideyim de çocukluğuma ineyim, traumalarımı çözeyim” diyor.​ Ula Angara’da çocukluğuna insen ne bulacan? En fazla Kızılay Güvenpark’ta güvercin kovalarken dizini vurup kabuğunu soyduğun yara izini bulursun! Bizde trauma falan sökmez.

Ankara insanı doğuştan varoluşçu filozoftur zaten.​Geçen gün bizim mahallenin kahvehanesine gittim. Şöyle bir köşeye oturdum, çay söyledim, derin derin dışarıyı süzüyorum. Kafamda bir sürü soru var: “Biz kimiz? Nereden geldik? Bu hayatın amacı ne la?”​Bizim Mahmut Dayı geldi, çay bardağını masaya “Tık” diye bıraktı, gözünü dikti bana:— “La bebe, ne bakıyon öyle duvara bön bön? Yine ne kuruyon kafanda?”— “Valla Mahmut Dayı, bir iç sıkıntısı var bende. Hayatı sorguluyorum. Sanırım varoluşsal bir sancı çekiyorum…”

​Mahmut Dayı şöyle bir durdu. Tesbihini........

© Haberton