Kurumsal hayatın en ilginç paradokslarından biri şudur: Bilgiyi elinde tutan kişinin karar verme yetkisi yoktur, karar verme yetkisine sahip olan kişinin ise çoğu zaman yeterli bilgisi bulunmaz.

Yeni çalışma alanları oluşturulurken bu durum daha da belirgin hale gelir. Sahada çalışan personel, sürecin eksiklerini, ihtiyaçlarını ve olası sorunlarını en ince ayrıntısına kadar bilir. Ancak karar masasına oturduğunda söz hakkı sınırlıdır. Öte yandan karar verme makamında bulunanlar, geniş bir perspektife sahip olsalar da sahadaki gerçekliği bazen rapor satırlarından okumak zorunda kalır.

Toplantılar yapılır, sunumlar hazırlanır,........

© Haberton