Ülkem ve Görünmez Formam !!!

Sevgili dostlar,

Bilim insanları toplumu incelerken örnekleme yöntemini kullanır. Araştırmanın tamamına evren, bu bütünü temsil etmesi için seçilen sınırlı gruba ise örneklem denir. Çünkü herkesi tek tek incelemek mümkün değildir.

Günlük hayatta da böyledir: Büyük bir lokantada her yemeği tadamazsınız. Tek bir tabak size mutfağın tamamını anlatamaz. Ama koca bir kazan çorbadan alınan birkaç kaşık, o çorbanın tadının nasıl olduğunu size hemen gösterir. Doğru örnek, bütünü anlatır.

Hayatta da aynı kural işler.

20 yılı aşkın süredir yaşadığım Amerika’da birçok yabancı için tanıdıkları ilk ve tek Türk ben oldum. Onun zihninde Türkiye, benim şahsımda ete kemiğe bürünmüş bir ülke ve tanıdığı tek Türk de ben. Kısacası: Türkiye = Ben (Türkiye eşittir ben).

Bu, çok ağır bir sorumluluktur. Çünkü davranışınız, sözünüz, ahlakınız; sizinle sınırlı kalmaz. Attığınız her adım, 85 milyon Türk insanının nasıl algılanacağını da belirler.

İşte örnekleme teorisinin hayattaki en sade, en sert ve en gerçek hâli budur.

Birkaç yıl önce seyrettiğim Amerika–Türkiye futbol maçında, milli sporcularımızı ayakta alkışladık. Bazı gençler onları görebilmek, bir fotoğraf çektirebilmek ya da imza alabilmek için saatlerce bekledi.

Peki onları diğer sporculardan ayıran neydi?

Cevap basitti:
Çünkü onlar Türkiye’yi temsil ediyordu. Ay yıldızlı bayrağımızı.
Canımızı, vatanımızı temsil ediyorlardı.

Oynanan maç doksan dakikadan ibaretti. O süre boyunca milli formayı taşıdılar; ter döktüler, mücadele ettiler, yüreklerini, emeklerini ve yeteneklerini ortaya koydular. Ama ne........

© Habername