Şu günlerde bir telaş var, tercih telaşı. Gece yarısı bir ekran açılır. Boş, bomboş bir ekran. Ve üzerinde tek bir şey: bir sayı.

Aylarca süren emek, uykusuz geceler, ezberlenen binlerce satır, o boşlukta tek bir rakama sıkışır.

Doğduğu gün bir kimlik numarası verildi. Şimdi bir sıralama numarası daha. Fark etmeden, hayatın her durağında bir rakam eklendi insana. Bir süre sonra adı kaldı; ama onu tanımlayan rakamları oldu. Bir kapı numarası, ne dersen artık.

O an sanılır ki, o rakamdır artık kişi.

Mesafeyi de bacakla ölçtük sandık hep. Bir toplantı salonunda konuşmacı sorar: "Bize en uzak şehri söyleyin." Herkes kendi........

© Habername