Düşman güçlerle iş birliği, tarih boyunca hemen her toplumda görülen bir olgudur. Karşı istihbarat faaliyetleri kapsamında, bir ülkedeki muhalif kişiler veya zaafları bulunan bireyler kullanılarak toplumu zayıflatıcı ve kışkırtıcı olaylara zemin hazırlanması, devletlerin birbirlerine karşı başvurduğu klasik yöntemlerden biridir.

Ancak bu olgunun sosyolojik açıdan asıl ilginç yönü, gerçek nüfuz ile yalnızca söylenti düzeyinde kalan itham arasındaki farktır. Çünkü ikisi de toplum üzerinde benzer bir tahribat yaratabilir.

Osmanlı Devleti bu ikili yapının açık bir örneğidir. 19. yüzyıldan itibaren Rus, Fransız ve İngiliz etkisi, devlet yönetiminde zaman zaman somut biçimde hissedilmiştir. Bu nüfuz, içeriden bazı kişilerle kurulan doğrudan irtibat yoluyla işlemiştir.

Ancak aynı dönemde, bu gerçek nüfuzun yanında ikinci bir mekanizma da devreye girmiştir: Dışarıyla hiçbir bağlantısı olmayan bazı hareketler ve talepler, olağan siyasi yollarla durdurulamadığında “İngiliz uşağı” veya “Rus etkisi altında” gibi damgalarla........

© Haberler