Son dönemlerde Jeffrey Epstein etrafında üretilen ve dinsel, siyasal, finansal ve istihbarî unsurları tek bir piramit içinde toplayan şemalar, ampirik bir örgütlenmeyi kanıtlamaktan ziyade, modern tarihte gücün nasıl algılandığına dair zihinsel bir haritayı yansıtır. Jeffrey Epstein vakasının bu tür sembolik yapılarla açıklanmaya çalışılması tesadüf değildir; çünkü tarihsel olarak büyük skandallar, özellikle cinsel suçlar, elit ağlar ve örtbas iddiaları iç içe geçtiğinde, kamuoyu açıklamadan çok anlam arayışına yönelir. Bu anlam arayışı ise çoğu zaman metafizik ve hiyerarşik anlatılar üretir.

Tarihsel bağlamda bakıldığında, iktidarın “piramit” şeklinde tahayyül edilmesi oldukça eski bir düşünme biçimidir. Antik imparatorluklarda tanrısal krallık fikri, Ortaçağ’da kilise–taht birlikteliği, erken modern dönemde mutlak monarşiler ve modern çağda bürokratik devletler; hepsi meşruiyeti yukarıdan aşağıya akan bir düzen içinde kurmuştur. Bu nedenle dinî kurumların, özellikle de evrensel iddia taşıyan yapıların, güçle ilişkilendirilmesi kaçınılmaz olmuştur. Vatikan ve Cizvitler gibi yapılar, tarih boyunca diplomasi, eğitim ve siyasal nüfuz alanlarında etkin oldukları için, modern komplo anlatılarında “gizli merkez” rolüne yerleştirilir. Oysa akademik literatür, bu kurumların yekpare ve mutlak bir........

© Habererk