Zenginlik, Nankörlük ve Mutluluğun Sınırsız Arayışı
İnsan hayatındaki en büyük paradokslardan biri, elde ettiklerinden çok elde edemediklerine odaklanma eğilimidir. Birçok kişi, belirli bir gelir seviyesine ulaştığında huzura kavuşacağını düşünür. Ancak çoğu zaman hedefe ulaşıldığında mutluluk kalıcı hale gelmez; yalnızca hedef değişir. Bir milyon doları olan beş milyon doları ister, beş milyonu olan yirmi milyonu hedefler, yirmi milyonu olan ise daha fazlasını aramaya başlar. Çünkü insan zihni sahip olduklarını normalleştirmeye, ulaşamadıklarını ise büyütmeye eğilimlidir.
Bu durum yalnızca ekonomik alanda değil, sosyal statüde, kariyerde ve özel yaşamda da görülür. İnsan, bulunduğu noktayı kısa sürede sıradan kabul eder ve yeni beklentiler üretir. Böylece mutluluk sürekli ertelenen bir hedefe dönüşür. Bir zamanlar hayalini kurduğu noktaya ulaşan kişi bile, artık o noktayı yeterli görmemeye başlar. Modern dünyada başarı, çoğu zaman daha fazla para, daha fazla güç ve daha fazla seçenekle ilişkilendirilmektedir. Oysa psikoloji alanında yapılan birçok çalışma, seçeneklerin sınırsız hale gelmesinin mutluluğu artırmak yerine zaman zaman azalttığını göstermektedir. İnsan önünde ne kadar çok alternatif görürse, yaptığı seçimin doğruluğundan o kadar fazla şüphe etmeye başlar. Bu nedenle bazen çok seçenek özgürlük değil, zihinsel yük oluşturur. Ekonomik başarı elbette önemlidir. Yoksulluk, belirsizlik ve geçim sıkıntısı insan üzerinde ciddi baskılar oluşturabilir. Bu nedenle "para mutluluk getirmez" söylemi gerçek hayatın karmaşıklığını tam olarak açıklamaz. Ancak aynı şekilde "ne kadar çok para o kadar çok mutluluk" yaklaşımı da eksik kalır. Çünkü belirli bir noktadan sonra sorun para eksikliği değil, beklentilerin sürekli büyümesidir. Hayatın ilginç yönlerinden biri de insanın kazandıklarına değil, kaybettiklerine daha fazla odaklanmasıdır. Örneğin bir yatırımcı yüz bin lirasını beş yüz bin liraya çıkarabilir. Ancak daha sonra bu miktar üç yüz bin liraya........
