Cumhuriyet’in sembol kentlerinden biri olan İzmir, yalnızca bir belediye yönetiminden ibaret değildir. Tarihsel hafızası, özgürlük anlayışı ve Cumhuriyet değerleriyle özdeşleşmiş bir kenttir. Bu nedenle İzmir’de yaşanan siyasi gelişmeler, sıradan bir yönetici değişikliğinin çok ötesinde anlam taşır. Sandıkta yıllardır istediği sonucu alamayan bir siyasi anlayışın, seçilmiş yöneticilerin saf değiştirmesiyle siyasi üstünlük kurduğunu düşünmesi, demokrasinin temel bir sorusunu gündeme getiriyor: Seçmenin oyuyla kazanamadığınız bir kenti, siyasi transferlerle kazandığınızı söylemek ne kadar doğrudur?

Siyasette parti değiştirmek, demokratik sistemin içinde mümkün olan bir tercihtir. Ancak seçilmiş bir yöneticinin hangi siyasi kimlikle seçildiği, hangi vaatleri verdiği ve kendisine güvenen seçmenlerin beklentilerini nasıl temsil ettiği de önemlidir. Çünkü seçmen yalnızca bir kişiye değil, aynı zamanda o kişinin temsil ettiği siyasi anlayışa ve vaatlere de oy verir. Bugün siyaset, sanki bir futbol sezonunda oyuncu transferi yapılıyormuş gibi yürütülüyor. Bir tarafta transfer edilen isimler, diğer tarafta bu geçişleri siyasi zafer olarak sunanlar… Oysa belediye başkanları futbolcu, belediyeler de siyasi kulüplerin kupası değildir. Söz konusu olan, milyonlarca insanın yaşadığı kentler ve vatandaşların ortak geleceğidir. OLUMLU YANLAR * Siyasetçilerin siyasi tercihlerini değiştirme hakkı vardır. Demokratik sistemlerde hiçbir kişi veya kurum, seçilmiş temsilcilerin düşüncelerini değiştirmesini mutlak biçimde engelleyemez. * Farklı siyasi çevrelerden gelen yöneticilerin ortak çalışması, eğer kamu yararını gözetiyorsa kentlere hizmet açısından bazı fırsatlar oluşturabilir. * Siyasi geçişler, seçmenlerin temsil, sadakat, siyasi etik ve hesap verebilirlik konularını daha fazla tartışmasına vesile olabilir. OLUMSUZ YANLAR * Seçmen iradesinin gölgelenmesi: Bir siyasi anlayışın adayı olarak seçilen yöneticinin daha sonra başka bir siyasi çizgiye geçmesi, kendisine oy veren vatandaşların tercihinin ne ölçüde temsil edildiği sorusunu doğurur. * Siyasetin transfer yarışına dönüşmesi: Başka partilerden isim kazanmak, siyasi başarı ölçüsü hâline getirildiğinde fikirler, projeler ve halkın ihtiyaçları ikinci plana düşebilir. Oysa demokrasi, isimleri toplamak değil, vatandaşın güvenini kazanmaktır. * Kentin iradesini........

© Habererk