menu_open Columnists
We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close

Siyasette Bazen Bir Kişi Gider, Bir Parti Kurulur!

19 0
22.10.2026

Siyasette yükselmek zordur, yükselişi sürdürebilmek ise çok daha zordur. Hele Türkiye gibi siyasi dengelerin hızla değiştiği, bir sözün, bir davranışın, hatta bazen bir kişinin bütün siyasi gündemi değiştirebildiği bir ülkede…

Siyasi tarihimiz bunun örnekleriyle doludur.

1995 genel seçimleri öncesinde MHP’nin yaşadıkları bunlardan biridir.

O dönemde MHP yükseliş beklentisi içerisindeydi. Seçim barajını aşacağına ilişkin güçlü bir kanaat oluşmuştu. Ancak milletvekili adayı Nusret Demiral’ın Türkçe ezan konusundaki açıklaması, bir anda seçim gündeminin önüne geçti.

MHP, kendi politikalarını anlatmak yerine bu açıklamanın oluşturduğu tartışmaları cevaplamak zorunda kaldı. Sonuçta yüzde 8,18 oy alarak Meclis dışında kaldı.

Elbette bir seçim sonucunu yalnızca tek bir açıklamaya bağlamak doğru değildir. Ancak bu olay, siyasette zamanlamanın, söylem birliğinin ve kamuoyu algısının önemini göstermesi bakımından hâlâ üzerinde düşünülmesi gereken bir örnektir.

Üstelik yakın siyasi tarihimizde benzer örnekler az değildir. Partilerin yükseliş dönemlerinde yaşanan iç tartışmalar, liderlik mücadeleleri, beklenmedik açıklamalar ve siyasi savrulmalar kimi zaman seçim sonuçlarını, kimi zaman da partilerin geleceğini etkilemiştir.

Çünkü siyasette bazen rakibinizin yapamadığını, kendi içinizden birileri yapabilir.

İYİ PARTİ’NİN ÖNÜ AÇIK, AMA DİKKATLİ OLMAK ZORUNDA

Bugün İYİ Parti’yi değerlendirirken meseleye yalnızca bir milletvekilinin açıklaması veya partiden ayrılması üzerinden bakmayı doğru bulmuyorum.

Son dönemde yayımlanan bazı kamuoyu araştırmaları, İYİ Parti’nin yeniden yükseliş eğiliminde olduğuna işaret ediyor. Araştırmaların sonuçları birbirinden farklı olsa da partinin siyasette yeniden dikkat çeken bir konuma geldiği kanaatindeyim.

Bana göre bu gelişmede Genel Başkan Müsavat Dervişoğlu’nun özellikle millî meselelerde ortaya koyduğu açık ve tutarlı siyasi tavrın önemli bir payı bulunmaktadır.

Ancak tam da İYİ Parti’nin Türkiye’de yeniden bir cazibe merkezi ve umut hâline gelme imkânı yakaladığı dönemde, peş peşe istifalar ve başka partilere geçişler yaşandı.

Bazıları bu ayrılıkların İYİ Parti’yi ciddi biçimde zayıflatacağını düşündü.

Oysa bugüne kadar ortaya çıkan tablo, ayrılıkların partiye yönelik ilgiyi bütünüyle ortadan kaldırmadığını gösteriyor.

Bana göre burada önemli bir siyasi gerçek ortaya çıktı:

Bir partinin gücü, bünyesinde tuttuğu isimlerden çok, savunduğu fikirlerin toplumda bulduğu karşılıkla ilgilidir.

İnsanlar gelir, insanlar gider. Milletvekilleri değişir, yöneticiler değişir. Ancak bir siyasi hareketin varlık sebebi, ilkeleri ve toplumla kurduğu güven ilişkisi devam ediyorsa yoluna devam etmesi mümkündür.

Bu bakımdan İYİ Parti’nin bugün bulunduğu noktayı olumlu değerlendiriyorum. Daha ileriye gidebilmesinin önünde de önemli fırsatlar bulunduğuna inanıyorum.

MESELE YALNIZCA “NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE” MESELESİ DEĞİLDİR!

İYİ Parti Milletvekili Ahmet Eşref Fakıbaba’nın açıklamaları üzerine Genel Başkan Müsavat Dervişoğlu’nun ortaya koyduğu tavrı yalnızca etnik aidiyet üzerinden değerlendirmek, yaşanan meselenin siyasi boyutunu görmezden gelmek olur.

Dervişoğlu’nun, “Ne mutlu Türk’üm diyene” diyemeyen birinin partide yeri olmadığı yönündeki açıklaması, partisinin milliyetçilik anlayışı bakımından ilkesel bir tutum olarak değerlendirilmelidir.

Çünkü burada yalnızca bir sözün söylenip söylenmemesi tartışılmıyor.

İYİ Parti aylardır, kamuoyunda “Terörsüz Türkiye” olarak adlandırılan sürece karşı ciddi bir siyasi mücadele yürütüyor.

Terör örgütünün ve örgüt liderinin muhatap alınması, çeşitli ayrıcalıklar tanınması ihtimali ve kamuoyunda “çerçeve yasa” olarak tartışılan düzenlemeler konusunda........

© Habererk