Abdullah Gül 19 Haziran’da D-8’in kuruluş yıldönümü münasebetiyle düzenlenen zirvede Davutoğlu, Babacan, Arıkan ve Erbakan’la bir araya geldi. Milli görüşçüler her sene kuruluş yıl dönümünde D-8 toplantıları düzenliyorlar. Bu toplantılara katılımcı ülkelerden siyasetçiler getiriyorlar. D-8’in ne kadar önemli olduğunu anlatan nutuklar atıyorlar. Ak Partinin D-8’e sahip çıkmadığı kanaatindeler. TDT’yi örnek göstererek ‘’Sahip çıkılsaydı TDT gibi D-8’de güçlenir, etkili bir kurum olurdu’’ diyorlar. Olmazdı. D-8 bir ihtiyaca karşılık gelmiyor. Üye ülkelerin öncelikleri, sorunları, durdukları yerler, hedefleri ve amaçları o kadar farklı ki ortak bir strateji oluşturmak olanaksız. Bu zirveden sonra cumhurbaşkanı adaylığı için Gül’ün nabzı yoklanıyor. Gül her zaman ki gibi ‘’Muhalefet müştereken gösterirse aday olurum’’ diyor. Liderlerin gerekli görüşmeleri yapmalarından sonra bir araya gelinmesi kararlaştırılıyor. Eylül ayında Arınç’ın da katılımıyla toplanılıyor. Arıkan Gül’e Ekrem ve Özgür Beylerin adaylığını desteklediğini, Kemal Beyle konunun henüz detaylı konuşulamadığını ve Dervişoğlu’nun karşı olduğunu özetliyor. DEM Parti yönetiminden zaten beklentileri yok. Dem tabanından oy almayı hedefliyorlar. Milli görüşçüler mutlak butlana sert tavır almışlar ve Özgür Beyin yanında durmuşlardı. Aslında böyle bir gündemleri varken liderlerden en azından birinin taraflara eşit mesafede olması gerekirdi. Liderler, bu şekilde başlanmasını, ilerleyen süreçte CHP’nin de sürece katılacağını ve akabinde bu katılımla iyice zayıflayan milliyetçilerinde Yavaş’tan vaz geçeceklerini ileri sürüyorlar. Muhalif milliyetçilerden kasıt Mansur, Müsavat, Yavuz ve Koray Beyler. Küçük milliyetçi partiler. Ümit Bey istenmiyor. Zira anketlere göre, gittiği yere götürdüğünden fazla oy kaybettiriyor. ‘’Armut piş ağzıma düş’’ atasözünü hayat felsefesi olarak belirleyen Gül, bu şartlarda........

© Habererk